je hoeft niet alles aan Ai te vragen Ai verveelt me. Nu al. Verzadigd door het toontje waarmee het tegen me praat. Ook mag het nooit meer inhoudelijk aan mijn teksten prutsen. Het is echt walgelijk wat het ermee doet. Me laten klinken als iedereen online. ‘Maar even eerlijk’. ‘Misschien’. ‘Soms’. Ik hoef al die lelijkheid niet in
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven 🪐 Het probleem met wakker worden en blijven liggen bij somberheid Dit is mijn hygiëneroutine bij wakker worden met somberheid.
🪐 Verdoven is niet het antwoord, maar het helpt waarschijnlijk wel en andere quotes Mijn acht favoriete quotes, van, mezelf
🪐 stoppen met dat wat je geen energie meer geeft Je loopt je lul-achterna moment. Het besef dat je hier niet meer kunt blijven. Je moet weg.
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven boek 5/29) Je volgende trauma is altijd dichterbij dan je denkt. Wees voorbereid met een mentaal noodpakket(je) Het stomste aan een mentale stoornis hebben, is dat die nooit helemaal weggaat nadat je er vanaf bent gekomen. De oude wond is genezen, maar het litteken blijft je hinderen. Zo kan ik me op sommige dagen nog steeds zonder reden enorm gespannen voelen, omdat ik de deur uit moet.
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven boek 4/29) Je gevoelens als de seizoenen Weet je waar je een beginnende dichter op Instagram aan kunt herkennen? Ze gebruiken ‘het weer’ en ‘de seizoenen’ als metafoor voor hun gevoelens. Ik geef ze geen ongelijk. Want je gevoelens zijn als het weer. Het kan hard regenen. Het kan stormen. De zon kan zo hard schijnen dat
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven boek 3/29) Zelfzorg als manier van zelfrespect Als je gedachten niet zo lief voor je zijn, zorg dan in ieder geval dat je goed voor jezelf blijft zorgen. Dit klinkt echt te simpel voor woorden, maar dit is het eerste wat we laten vallen. Zelfzorg. Kun jij je het zelfzorglijstje uit het boek Ik hoop dat je
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven boek 2/29) De zorgenlijst die je niet hoeft op te lossen Soms stapelen de zorgen in je leven zich zo op dat relativeren niet meer lukt. Het lijkt wel alsof alles erger en erger wordt. Terwijl veel van de problemen die je nu hebt tijdelijk ongemak zijn. En dan bedoel ik met tijdelijk maximaal een jaar. Je zorgen zijn minder groot
ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven boek 1/29) Jezelf verdoven is zeker een antwoord. Maar doe het dan wel met iets wat je trots maakt. Juist als je in de emotionele goot ligt, is dat het moment om een project met jezelf te starten. Waar je die zware gevoelens omzet in iets wat je opbouwt in plaats van afbreekt. Om iets te doen wat je uiteindelijk trots maakt. Ja. Trots. En dat zegt iemand die
🪐 weinig mensen snappen zichzelf Ken je dat onderzoek waar mensen tussen de 6 en 15 minuten in een kamer worden geplaatst, waar ze zich moeten vermaken met hun gedachten?
het geluk van andere stellen Soms komen koppels zo gelukkig over, dat ik er jaloers van word. In de woonkamer hangt een lijstje met de datum waarop het allemaal begon. Of de manier waarop ze om elkaar lachen op een feestje. Of hand in hand over straat lopen alsof ze nog 17 jaar zijn en
nee, niemand wacht op je Niemand zit op jou te wachten. Niet je werkgever. Niet je collega’s. Niet eens je vervanger. En precies dat is het beste nieuws dat je vandaag gaat horen. (Graag gedaan.) === Het is niet papa die voor je in de prak gereden auto gaat betalen. Dat is je verzekering. En
je neemt het te persoonlijk allemaal, terwijl het antwoord gewoon leipe shit is Ken je die vermoeiende oom die op elke kringverjaardag weer roept hoe dit land naar de KLOTE gaat? Of die te luid pratende tante die tot in detail haar medisch dossier uitlegt en elke specialist de schuld geeft dat ze haar klachten onvoldoende serieus hebben genomen? Het heeft dus geen
🪐 zelfhaat opheffen Het ding met zelfhaat is dat je je eigen zalige leven er ernstig mee verzwakt. Weinig mensen die zichzelf haten bereiken wat ze willen. Omdat ze graag hun eigen kansen dwarsbomen. Want stel je eens voor dat je dat iets wél lukt en je voelt je dan alsnog hetzelfde? De
Stoppen of doorgaan met elkaar? Niemand breekt zomaar met elkaar. De veranderingen gaan langzaam, maar wel snel genoeg dat er een moment komt dat de een of de ander zich afvraagt wat er nog van over is.
de eenzaamheid van een station diep in de nacht “De volstrekte eenzaamheid. In het urinoir van een groot station om één uur ’s nachts.”
🪐 Het moment waarop je weet dat je niet meer kunt zwijgen In ‘ Dit soort kleinigheden ’ van Claire Keegan (1968) komen heel aangrijpend de worstelingen van het bestaan naar boven. Elke dag voor de zon opkomt opstaan om naar het werk te gaan. Om, nadat de avond is gevallen, bekaf thuis te komen. En dan hopen dat je rond kerst net genoeg
