🪐 Verdoven is niet het antwoord, maar het helpt waarschijnlijk wel en andere quotes
Mijn acht favoriete quotes, van, mezelf
Iemand vroeg me online of ik een favoriete one-liner van mezelf had en het eerste waaraan ik dacht was deze geniale zin:
ik zat net aan mijn tepel en nu is die stijf
Ik vond deze one-liner zo tof, dat ik ‘m zelfs op een sticker heb laten zetten. Als je in 2018 Ze volgt me niet terug had gepre-ordert, zat die sticker erbij in de envelop.
Ja.
Droog.
Bedoel. Waar had ik last van? Van mezelf te grappig vinden natuurlijk. Daar had ik last van.
Maar nee. Nu ik er even over nadenk.
Natuurlijk is dat niet mijn favoriet. Dat zijn acht anderen. Maar voor ik die deel.
eerst even zeuren
Ik heb dus een gruwelijke hekel aan de gebaande-padenquotes.
Laat maar zeggen quotes die je een fijn gevoel moeten geven, maar niets oplossen van wat eronder ligt.
Ja.
Als het leven zo simpel is, dan volgen we allemaal die goedbedoelde adviezen wel op.
Toch?
Dat is dus het probleem.
Want het leven is niet simpel.
- De dag is echt moeilijk te plukken.
- Genieten is geen gegeven.
- Tegenslag maakt je gewoon verward.
- Stoppen met verdoven is inderdaad de oplossing. Maar dat is het dus niet. Anders deden we het wel.
Nou.
In dat grijze gebied. Daar vind je de oorsprong van mijn quotes. Beetje confronterend, beetje donker, soms grappig en zeker niet bedoeld om een populariteitswedstrijd mee te winnen.
Nee.
Daar ben ik me zeer bewust van.
De kans is groot dat jij mij geweldig vindt, maar je geliefde en je bestie dus totaal niet.
Maar de moeder van je ex dan weer wel. (true story. Heel vaak gehoord. Geloof je me niet? Zoek de moeder van je ex maar op en kijk of ze me volgt.)
Anyhow.
Dit zijn mijn favoriete one-liners met uitleg, in willekeurige volgorde.
- Nee heb je. Een trauma kun je krijgen. Het meest suffe aan het leven is dat goede intenties nul garanties geven dat iets lukt. Sterker nog. Soms is een belangrijke keuze die je maakt achteraf gezien je meest traumatische. Maar ja. En dit moet je niet vergeten. Je deed het met wat je toen dacht dat juist en wijs en nodig was. Of waar je behoefte aan had. Nee heb je en een trauma loop je sowieso op. Let’s go. Dat is het leven.
- Verdoven is niet het antwoord. Maar het helpt waarschijnlijk wel. Ja, het ding met verdoven is dat de leegte en de pijn en alles daarna heftiger terugkomen. Het is een uitputtende cirkel. Het leidt nergens naartoe. Dat weten we allemaal. Maar het is wel heel lekker. En daarom blijven we het ook doen. Korte termijn bevrediging versus lange termijn geluk. Ik geef je geen ongelijk. En laten we wel wezen. Iedereen verdooft zich met iets. Van de meest heftige vormen zoals drugs, gokken en alcohol. Maar je hebt natuurlijk ook andere vormen. Shoppen. Aandacht. Masturberen. Hard werken. Chocolade vreten. Of juist niet eten. Iedereen doet iets dwangmatigs om zichzelf te verdoven. Het is niet het antwoord. Maar het helpt wel een beetje.
- Over een jaar ben je deze dag vergeten. Over 100 jaar ben jij vergeten. Een tomson darko-variant op memento mori. We gaan allemaal dood. En toch maken we ons te druk om dingen die er over een jaar niet meer toe doen. Ja. Ik ook. Juist ik. Met mijn dwangmatige hoofd. Daarom sus ik mezelf gerust met deze woorden. ‘Over een jaar ben je deze dag vergeten, tomson.’ En over 100 jaar weet niemand meer wie ik was.
- Je hebt niets aan je tweelingziel als die de vaatwasser nooit uitruimt. Dit is een persoonlijke ergernis als het om liefde gaat. Ja, leuk dat je een wanhopige romanticus bent. En ik gun je absoluut de prins op het witte paard en zo. Maar het leven heeft ook een hele praktische kant. Het is de killer van romantiek. Iemand moet het vuilnis buiten zetten. Iemand moet z’n wederhelft aanspreken op het feit dat-ie het tandpastadopje nooit op de tube doet. Iemand moet het wc-papier aanvullen. Een passieve lover is een waardeloze lover. De meeste relaties die breken, breken door te veel passiviteit van de ander. Daarom. Kap met zoeken naar je tweelingziel. Zoek een praktische ziel. There. I said it. Drop the mic.
- Ik hoop dat je gedachten lief voor je zijn. Deze one-liner duikt op plekken op waarvan ik het bestaan niet wist. En nee, de meeste mensen die ‘m op een bord zetten of uitprinten weten niet eens dat-ie van tomson darko komt. Maar prima! Laat het zich verspreiden als een soa. Als een reminder. Om even stil te staan bij wat Marcus Aurelius (121–180) al zei. Dat wat je denkt, bepaalt de kwaliteit van wat je ziet. Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken. Dus ja, ik hoop vooral dat ze lief voor je zijn. En zo niet, morgen een nieuwe poging.
- Ik mis je en tot nooit meer ziens. Zo eindigt mijn boek Ze volgt me niet terug (2018). Niet meer leverbaar. Het was de eerste zin van mij die op het lijf van een ander belandde als tattoo. Omdat je iemand kunt missen en tegelijkertijd beter weet dat je diegene nooit meer spreekt of ziet. Dat is dubbel en heel verdrietig. Maar uiteindelijk wel het juiste om te doen.
- Op je begrafenis leest niemand je cv of cijferlijst voor. Een zin die ik al jaren uitspreek tegen een goede vriend als we ons weer eens afvragen waarom we zo hard werken. Dat het daar niet om gaat. Dat niemand ons daarom herinnert. En toch doen we het. Hard werken. Omdat het ons een gevoel van eigenwaarde geeft, voor wat het waard is.
- Gefeliciteerd. Weer een jaar dichter bij de dood. Ja. Dit is wat ik mensen wens op hun verjaardag. Nee. Het wordt niet altijd gewaardeerd. Maar prima, dan niet joh. Het is natuurlijk ironie. En een harde waarheid. En galgenhumor. En weer eens wat anders dan nog vele jaren erbij in volle gezondheid. En ik vind dit zo leuk om mensen te wensen, dat ik er een ansichtkaart van heb laten maken. Als je mijn aankomende boek ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven (2026) hebt pre-ordert, dan zit onder andere dit ansichtkaartje erbij als PRE-ORDER BONUS.
Eerder gepubliceerd via de tomson darko club.