Als je wil weten wat ik NU aan het doen ben, ga naar mijn Nu-pagina toe.

De meesten hebben echt geen flauw idee wie tomson darko is. Sommigen twijfelen nog steeds of ik een man of vrouw ben. Of toch een hen?

Ik ben in 2011 psychokiller begonnen op tumblr. Wekelijks een verhaal in de ik-persoon over Charlie. Een ongevoelige klootzak die twijfelt aan de zin van dit alles.

Als je denkt dat ik Charlie ben. Sorry. Ik ben eerder een overgevoelige goedzak.

Ik heb school voor journalistiek gestudeerd in Zwolle. Al woonde ik toen al in Utrecht.

Ik heb als journalist gewerkt, callcenter agent, marketeer, woordvoerder en communicatieadviseur.

Daarnaast heb ik tientallen bijbanen gehad: autowasser, folderwegbrenger, vakkenvuller, afwasser, orderpikker, bier-bezorger, Ikea-medewerker, inpakker van boeken, plastic bekertjes of spijkerbroeken. En volgens mij vergeet ik er nog een paar.

Maar wat ik echt ben is schrijver.

Ik begon met het blog psychokiller om een publiek te vinden die misschien later een geschreven roman van me zou willen kopen.

In 2016 bracht ik in eigen beheer mijn eerste boek uit.

Eind van 2021 komt 'Lieve vreemdeling' uit.

Ik verkoop nog steeds exclusief mijn eigen werk in mijn eigen webshop.

Ik wil vooral autonoom en onafhankelijk leven. Geen uitgeverij. Geen advertenties. Niemand die me kan beperken in wat ik te vertellen heb. De keerzijde daarvan is dat ik het onmogelijke probeer te doen in Nederland: volledig leven van mijn eigen kunst.

Ik heb in het voorjaar van 2020 net voordat corona begon mijn kantoorbaan opgezegd en ben sindsdien fulltime tomson darko.

Ik schrijf op duizend en een verschillende manieren over de melancholie. Het leven is niet zwart of wit. Het is geen weg naar geluk. Maar we hoeven ook niet te lang te blijven hangen in onze eigen zelfhaat. Het leven is alles ertussenin.

Ik heb sinds 1 januari 2021 een dagelijkse mail. Op maandag schrijf ik een persoonlijke bekentenis. Dinsdag, woensdag en vrijdag een essay over een (melancholisch) onderwerp. Donderdag een fictief verhaal. Elke zaterdag drie bekentenissen uit het ondergrondse: Een mini-verhaal van 200 woorden. Zondag een persoonlijk mailtje.

Ik geloof dat kunst op een dieper niveau met ons onderbewustzijn praat. Kunst; of het een gedicht of schilderij is, legt een waarheid of gevoel bloot.

We hebben kunst nodig om niet volledig opgeslokt te worden door het leven. Net zoals de melancholie, is het een adempauze. Een confrontatie. Een nieuw inzicht. Een besef. Een pijnlijke waarheid.

Ik zou willen dat je kunst kon kopen zoals je koffie kan kopen in de stad. Op elke straathoek te halen voor een paar euro. Het zou het leven meer in perspectief zetten. Minder gehaast. Minder egoΓ―stisch. Meer verbonden.

Ik sta elke dag om half zes op om te schrijven. Ook in het weekend. Tot mijn spaargeld op is.

Het is moeilijk uit te leggen aan anderen waarom ik dit doe. Maar schrijven voelt als ademen. Als bloeden.

En ik wil het delen met de wereld. Hoe dubbel ik dat ook vind. Want ik ben enorm bescheiden en zwijg liever dan ik praat.

Ik heb last gehad van depressies, paniekaanvallen, pleinvrees en dwangmatigheid. Mentale martelingen die zo moeilijk aan anderen duidelijk te maken zijn als ze het nog nooit gevoeld hebben.

In zekere zin zullen we altijd onbegrepen blijven dit leven. Dat is tragisch en een troost.

Dat is de melancholie waar ik over schrijf.

Als je afvraagt of mijn teksten over mij gaan.

Minder dan je zou hopen. Meer dan je zou verwachten.

Het is kunst.

Mijn teksten praten op een dieper niveau met jou en gaan dus eigenlijk altijd over jezelf. Ik weet dat ik mensen raak. Ik weet dat mensen me na een tijdje ook weer uit het oog verliezen.

Ik heb werkelijk geen idee hoe lang ik dit nog volhoud financieel gezien.

De ene maand verkoop ik vijftig boeken.

De andere maand 1.

Ondertussen steunen meer dan honderd mensen me maandelijks via petje.af.

Elke dag bij het opstaan lees ik al hun namen hardop voor en beloof ik ze vandaag een nog beter verhaal te schrijven dan gisteren.

Met sommigen heb ik bijna elke dag contact.

Ik besta omdat zij bestaan.

πŸ’›πŸ’›πŸ’›πŸ’›πŸ’›πŸ’›

Ik voel me gehaast. En tegelijkertijd ben ik een gezegend mens en probeer ik de dag te nemen zoals die komt. Met alle beperkingen. Of het nou de overheid is, een mentale terugval, een haatmail of een ander obstakel die op me afkomt.

Ik ben geen carpe diem persoon. Maar een memento mori gast.

Ik hoef er mezelf niet eens aan te herinneren. Dat besef zit diep in mijn persoonlijkheid.

Elke dag lees ik mijn affirmaties voor die op mijn computerscherm geplakt zijn :

  • Bloed
  • Maak meer
  • Blijf melancholisch
  • Blijf obscuur
  • Geduld

De beste manier om mij te volgen is mijn wekelijkse mail. Elke woensdag een inzicht in je mailbox. Elke maandag een bekentenis.

De mail is gratis en algoritme vrij. Ga naar www.tomsondarko.nl

Als je me wil steunen of supporten via geld. Koop een boek via store.psychokiller.eu. Of steun me maandelijks via petje.af/tomsondarko vanaf 4 euro per maand en ontvang dagelijks een mail van me.

Je kan me altijd appen via 06-44796441. Of stuur me een lange e-mail. Dan stuur ik een lange e-mail terug. Psychokillerkillerblog@gmail.com.

Of stuur me een brief.

Adres:
Zandlaan 14 UNIT 8501
6717 LP Ede

Kamer van koophandelnummer: 67075622

Volg psychokiller op Facebook en Instagram.

Ik heb ook Twitter en Pinterest. En je vindt me op Spotify en Apple podcasts en andere podcastaanbieders.