✖ wat als samenwonen de liefde saai maakt?
Gecondoleerd met samenwonen. Je oude leven is over.
Mijn woensdagmail over driehoeksverhoudingen en affaires en samenwonen raakte een snaar bij A.
Ze stuurde me een mail terug over de angst die ze nu voelt sinds ze samenwoont. Hoe houd je het vuurtje in jezelf gaande?
Afgelopen weekend ben ik gaan samenwonen met mijn vriend. De eeuwige twijfel en onrust over of ik dit wel moet aangaan omdat ik alles zo gauw saai vind, en dat kan andersom natuurlijk ook. Ik las je mail met mijn latte in mijn hand, toen ik wegvluchtte uit huis omdat ik mijn vriend zo hard hoorde praten tijdens een meeting. Het voelde even alsof ik alles weer kon relativeren. En tegelijkertijd sloeg de twijfel weer toe: als we toch niet meer zo extreem voelen, wat stelt het dan voor?
Dankjewel A.
Ik heb haar een brief gestuurd. Per post. Om haar te condoleren met het verlies van haar vrijheid. En haar een hart onder de riem te steken.
Maar ik wil gerust ook de inhoud met jou delen.
Lieve A.
Gecondoleerd met je samenwonen.
Ja, een condoleance is op zijn plek.
Het leven alleen is omgeruild voor: wie doet de vaatwasser vandaag en waarom heb jij de voordeur niet op slot gedaan?
Er is geen balans meer tussen vrijheid en verbondenheid. Het leven is nu volledig samengesmolten.
Daar is niets romantisch aan. Want samensmelten bestaat uit zeer praktische zaken.
Samen in een bed slapen is het ultieme offer. Het heeft eigenlijk weinig met romantiek of seks te maken. Het is puur om economische redenen. Bedden zijn duur. Kamers zijn schaars.
Het is een waardeloos offer, want we slapen slechter door de ander. We worden wakker door de ander.
Maar ik snap dat dit offer nou eenmaal gemaakt is en terugkrabbelen nu niet meer kan.
Maar laat me je één ding vertellen: zorg dat er ergens in huis een logeerbed komt te staan voor tijden van ziekte en een druk hoofd. En neem sowieso in dat bed wat je nu hebt een eigen deken. Echt.
Er is niets romantisch aan een deken delen. Het slaapt waardeloos.
NEEM JE EIGEN DEKEN.
Ik heb nog een adviesje voor je klaarstaan.
Helaas is onze economie volledig ingericht op tweepersoonshuishoudens. Dus neem het ervan.
Je bespaart nu samen veel geld op huur, belastingen, eten, gas en licht.
Dat geld wat je bespaart, spaar je nu voor jezelf. Ja.
SPAAR.
Eigen rekening. Voor de onafhankelijkheid. Zorg echt nooit in je leven dat je financieel afhankelijk wordt van je geliefde of van wie dan ook. Je weet gewoon niet hoe het leven loopt.
Vertrouwen is goed. Voor jezelf sparen is beter.
Mocht hoe dan ook dit wat er nu is stoppen, dan kun je op je eigen benen staan.
Ik heb vele vrouwen (en ook mannen) gekend die in klotesituaties terechtkwamen toen relaties stopten. Een beetje spaargeld hebben helpt.
Goed.
Nu we toch bezig zijn.
Verwaarloos je vrienden niet.
Wees niet zoals Rico. M’n beste vriend die volledig opging in zijn eerste vriendinnetje.
Ik heb hem nooit meer gezien of gesproken. Terwijl we samen ademden. Snap je? Voor wat? Voor een sappig kutje??? Voor een kusje in de ochtend?
Ja. Ze was strontjaloers als hij zijn vrienden zag. Daarom bleef hij thuis. Voor haar.
Niet goed.
Ren weg als iemand zo tegen je doet.
Je wil toch niet dat je partner de enige bezoeker is bij je begrafenis?
Ik zeg het je nogmaals: zie je vrienden nu nog meer dan voordat je ging samenwonen.
Pik terrasjes, ga thee drinken bij elkaar. Koop een fles wijn en stokbrood en ga naar het park. Als je betere wederhelft de deur uit is, nodig al je jeugdvrienden uit en hang aan de lamp en in de gordijnen en verstop je in keukenkastjes. Leef.
Ander punt.
Verwaarloos jezelf nooit. Blijf masturberen en ga nog steeds met jezelf (of je vrienden) op vakantie.
ZONDER JE PARTNER.
En dan nu mijn laatste advies.
Blijf op date gaan met je nieuwe huisgenoot.
Ja.
Echt.
Dit is het eerste wat stopt.
Dates.
Want het is natuurlijk veel praktischer en leuker om in je huispak op de bank een film te kijken.
Maar voor je het weet zet je Netflix op en zitten jullie beiden naar je eigen mobieltje te kijken.
Nee.
Ga elke twee weken op vrijdag op date met z’n tweeën. Ga uit eten. Naar de cinema. Wandel ergens waar bomen staan.
De sleur komt sowieso.
Maar stel het zo lang mogelijk uit.
Ik wens je veel sterkte met het verlies van je vrijheid. En veel kracht bij de verbondenheid.
Ik zal daarom nog een keer mijn tips met je delen om het leed te verzachten:
- Neem je eigen deken
- Spaar voor jezelf, voor slechte tijden
- Zie nog vaker je vrienden
- Blijf op date gaan met je geliefde
liefs,
tomson ✖
PS
als je ook een persoonlijke brief wil ontvangen, is dit misschien wat voor jou