iedereen een narcist
Wees gewoon een stoornis. De rest van de wereld doet al normaal genoeg.
Het is natuurlijk ook wel weird als iemand ons (emotioneel) pijn doet door egoïstisch of terugtrekkend gedrag, dat we die persoon meteen labelen als een narcist.
Bedoel.
Come on.
Waarom mag iemand niet unapologetic alleen maar aan zichzelf denken en niet aan jouw gevoelens?
Ja. Oké. Het doet pijn hoe ze doen. En het lijkt op een herhaling van hoe je moeder vroeger tegen je deed. En de relatie voelt niet echt gelijkwaardig. Alsof ze misbruik van je maken.
Maar ik denk dat die ander gewoon niet zo met jou bezig is. Je bent niet per se een passant. Maar gewoon niet interessant genoeg voor ze.
Ja. Dat kun je als narcistisch zien. Maar we kunnen het ook gewoon als menselijk zien.
Mensen doen rare en gemene en stomme en egoïstische dingen.
Slapper nog.
Jij doet ook zo tegen anderen.
Wie is nu de echte narcist, vraagt mijn favoriete YouTube-kanaal van dit moment zich af, Meditations for the Anxious Mind. Degene die zich narcistisch gedraagt? Of degene die daardoor beledigd is dat niet iedereen om hun gevoelens en verlangens geeft?
Hij betoogt verder dat de wildgroei aan iedereen een narcist noemen komt door COVID en de therapiecultuur waar we in zitten.
Door COVID doen we nu echt bijna alles online. De digitale wereld is een transactie geworden die zo smooth mogelijk moet verlopen. Bijvoorbeeld bij een online bestelling.
En dan blijkt dat in de echte wereld menselijke relaties niet zo smooth lopen.
Verdomme.
Het is uiteindelijk natuurlijk ook makkelijker om andermans gebreken flink uit te vergroten en samen te vatten in een label, dan in de spiegel te kijken en je af te vragen of wij zelf niet het probleem zijn.
Nou lieve vreemdeling.
Jij bent sowieso het probleem.
Lekker toch?
Niks meer aan doen, zou ik zeggen.
Net zoals een ander ook niets aan zichzelf hoeft te veranderen.
Wees gewoon een stoornis. De rest van de wereld doet al normaal genoeg.
liefs,
tomson