5/29) Je volgende trauma is altijd dichterbij dan je denkt. Wees voorbereid met een mentaal noodpakket(je)

Het stomste aan een mentale stoornis hebben, is dat die nooit helemaal weggaat nadat je er vanaf bent gekomen.

De oude wond is genezen, maar het litteken blijft je hinderen.

Zo kan ik me op sommige dagen nog steeds zonder reden enorm gespannen voelen, omdat ik de deur uit moet.

Als een echo uit een tijd waarin ik jarenlang elke dag gespannen was om de deur uit te gaan.

Deze spanning voelt niet helemaal aan zoals toen en ik weet dat ik nu meer controle heb, maar leuk is anders.

De willekeurigheid maakt het zo frustrerend.

Is het de lichaamstaal van een vreemde die ze oproept? Een bepaalde geur? De moeheid in je lijf?

Wie kan het zeggen?

Maar. 

Ik ben voorbereid.

Wat ik doe op dit soort momenten, is mijn mentale noodpakket erbij pakken.

Ja.

Trommeltje open en even zien welke paw patrol-pleister ik op mijn getroebleerde ziel kan plakken.

Lach me niet uit. Ik hoop dat jij ook zo’n mentaal noodpakketje gaat samenstellen, met nadruk op ‘tje’. Want we verkleinen allemaal graag onze problemen. Let er maar eens op hoe mensen hun eigen problemen omschrijven.

Sigaretje, drankje, jointje, buikje, pilletje, lijntje, soa'tje, vriendje.

Jij doet dit waarschijnlijk ook.

Anyhow.

In mijn mentale noodpakketje zit het volgende:

• een playlist genaamd KALMTE
• mijn comfort film
• mijn favoriete spirituele boek
• mijn favoriete boek over kunst maken

In mijn KALMTE-playlist staat overigens maar één song. Ik druk op de repeatknop en zet daarna het liedje op. En vanaf de eerste tonen gaat mijn ademhaling automatisch naar beneden. 

Het nummer heet The Lotus Eaters van de band Dead Can Dance. Het geeft me een ontspannen en vooral veilig gevoel. Als een soort bubbeltje.

Vertrouw de techniek trouwens niet. 

Zorg er ook voor dat je het liedje fysiek in je bezit hebt. Via een cd of als digitaal bestand. Laat je niet verrassen als je ergens in de bergen zonder 5G in paniek raakt en je je kalmte-nummer niet op kunt zetten.

De horror. 

Ik weet bijvoorbeeld dat sommige mensen mijn podcast ‘In slaap vallen met melancholie van tomson darko’ opzetten om een paniekaanval weg te ademen. Heel goed. Maak playlistjes aan met je favoriete afleveringen en download ze voor de zekerheid.

Ik heb bijvoorbeeld mijn favoriete boek zowel fysiek, digitaal en als luisterboek. Er ligt een exemplaar bij mijn computer, in mijn boekenkast in mijn werkkamer, in de kast in de woonkamer en in mijn nachtkastje.

Overdreven? Natuurlijk niet. Wanneer de nood hoog is, ben ik een armlengte verwijderd van deze woorden. 

Het is het boek van Thomas Moore (1940) – met dubbel o – genaamd De donkere nachten van de ziel.

Het boek laat me altijd minder raar voelen over de duistere gevoelens die in me schuilen.

Als ik gek word van mijn perfectionisme bij mijn teksten, sla ik het boek A Guide for the Perplexed van mijn favoriete documentairemaker Werner Herzog (1942) open om zijn radicale visie op kunst te lezen.

Het inspireert me enorm.

Ik bedoel: hij motiveert je om sloten te kraken, nooit bij de therapeut naar binnen te stappen en je absoluut niet aan te melden voor de kunstacademie, want daar leer je toch niets. 

Net zoals ik de film Palm Springs (2020) opzet als ik echt niet kan slapen en mijn gedachten me gek maken. Het is mijn comfortfilm. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Deze film heb ik al meer dan 30 keer in mijn leven bekeken en deze film is pas in 2020 uitgekomen, hè.

Nu een opdracht voor jou:

• Maak een lijstje (met nadruk op tje) met wat jou kalm maakt.
• Denk aan liedjes, films, podcasts, boeken, objecten, gewoontes, rituelen, etc.
• Vraag je af of al deze dingen binnen handbereik zijn in je leven.
• Zo nee, schaf extra kopieën aan.

Ik waarschuw je.

Je volgende trauma is altijd dichterbij dan je denkt.

Wees voorbereid.

Dit is het vijfde hoofdstuk uit mijn boek 'ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven'. (2026) Bestel in mijn shop of hieronder.