🪐 doe niet zo zielloos

Het ding met Ai-teksten is dat er geen ziel in zit.

Net zoals in IKEA-meubels. Ja. Je kunt het zelf in elkaar schrøeven en zo. Maar je kijkt nog steeds naar een massaproduct, gemaakt voor de massa.

Wellicht dat de kringloop daarom zo populair is. De kans is aanwezig dat je tegen een kastje of een vaas of een mok aanloopt waar de ziel er vanaf spat.

Al moet ik zeggen dat ik vaak de kringloop gedesillusioneerd verlaat. Wat kan de mens toch een rommel bij elkaar verzamelen. Wat een metafoor is voor mijn eigen leventje. Een rommeltje.

_Anyhow. _

Bezieling.

Dat is ook een van de redenen dat je mijn boek niet op bol kunt bestellen, maar wel bij mij. Want dan kan ik mijn zieltje erin stoppen. M’n stickers en boekenleggers en als je vriendelijk tegen me doet een handgeschreven kaartje. En als je heel onderdanig doet, lik ik de kaft.

De andere reden is gewoon geld. 45 procent besparing.

Yeah baby.

Ik vraag me ook af hoeveel bezieling er in een smartphone zit.

Je merkt sowieso als je in contact komt met andere touchscreens hoe superieur je telefoon is. Of ben ik de enige die helemaal leip wordt van het aanraakscherm bij de apotheek om een nummertje te trekken??? Alle zieke mensen. Die lopen te kuchen en te proesten. Die dan met hun dikke worstenvingers op dat glasscherm gaan tikken dat ook nog eens aanraking niet goed snapt.

Getverdemme.

Wat een wanproduct. Zielloos. Een digitale zuil neerzetten voor je nummertje. Het is bijna net zo ergerlijk als mensen in joggingbroek in de supermarkt zien rondstruinen.

Bijna.

Maar goed. Smartphones dus. Die lossen alles digitaal op. Je denkt dat je de maan scherp fotografeert met je Samsung. Maar het is gewoon digitaal opgepoetst. Je kunt de maan helemaal niet scherp krijgen met je telefooncamera.

Dat is het probleem met alle foto’s die je maakt. Het poetst het digitaal op tot perfectie.

Is dat bezieling? Of hadden die inheemse volkeren gelijk en steelt een fotocamera je ziel bij de flits?

In sommige apps zit veel bezieling. Dat merk je omdat alle apps van bedrijven als de overheid en verzekeraars en andere kuldiensten geen ziel hebben.

Het frustreert. Het is lelijk. Onlogisch.

Niemand had er zin in om het te maken. En al helemaal niet om aan mij te vragen hoe ik zo’n app gebruik.

Nou, zie me als een aap met het intellect van een tweejarige. Zo gebruik ik je app. Ik klik overal op, speeksel alles onder en snap er tegelijkertijd niks van.

Ik ben dus zo’n persoon die dan heel gefrustreerd een mail gaat maken met verbeterpunten voor de app.

En dan krijg ik zo’n automatische mail terug dat het een no-replymailadres is.

We zijn gedoemd als samenleving.

Echt.

Allemaal de schuld van apotheekbonnetjeszuilen en apps van verzekeraars en overheden.

Maar goed.

Bezieling dus.

Jij kunt je bezield gedragen.

Denk bijvoorbeeld even na wie je zo een berichtje kunt sturen die je al lang niet gesproken hebt.

Neem je tijd.

Welke naam komt op?

Tik nu een heel lief oprecht berichtje dat je aan die persoon dacht en je wil weten hoe het gaat.

Doe.

Niet: hoe is het. Maar doe moeite in de zinnen die je maakt.

Wedden dat je een heel lief bezield berichtje terugkrijgt?

We zijn gewoon te afgeleid om dingen met aandacht te doen.

Maar het leuke aan afgeleid zijn is dat je er elk moment mee kan stoppen en weer iets met bezieling kunt doen.

Het leuke aan iets bezield doen is dat het niet uitmaakt of het mooi of lelijk wordt. Of er fouten in zitten of niet.

Enthousiasme werkt aanstekelijk.

Bezieling voel je.

Bezieling zie je.

Je kunt je bezield kleden. Bezield kneden. Bezield koken. Bezield je liefde geven. Bezield schilderen. Bezield schrijven. Bezield een cadeau inpakken. Bezield een cadeau geven. Bezield drinken. Bezield leven. Zelfs bezield sterven.

Ja.

Wat je na het lezen van deze mail ook gaat doen. Doe het met aandacht.

Doe het met bezieling.

Liefs,

tomson

Eerder gepubliceerd via de tomson darko club.