1/29) Jezelf verdoven is zeker een antwoord. Maar doe het dan wel met iets wat je trots maakt.

Juist als je in de emotionele goot ligt, is dat het moment om een project met jezelf te starten. 

Waar je die zware gevoelens omzet in iets wat je opbouwt in plaats van afbreekt. 

Om iets te doen wat je uiteindelijk trots maakt. 

Ja.

Trots.

En dat zegt iemand die een hekel heeft aan het woord trots. Ik bedoel, wil je een eenhoornsticker ofzo? 

Maar ik meen het wel. Dat je het in je gaat voelen. Dat je over een jaar met je kin omhoog rondloopt en zelfs vreemde mensen met een bepaalde bewondering naar je beginnen te kijken.

Want ze voelen je energie van zelfrespect.

Ik kan je vertellen wat mijn dieptepunten me opleverden. 

Mijn depressie gaf me een heel slank lichaam.

Yeah, baby.

Dat ging als vanzelf. Elke dag wandelen om zuurstof naar die sombere gedachten te brengen. Kilometerslang. 

Deze wandelgewoonte heeft mijn leven nooit meer verlaten.

(Weinig eetlust is overigens ook een kenmerk van depressie. Dat heeft er ook aan bijgedragen dat mijn heupbot weer tevoorschijn kwam. MAAR DAT TERZIJDE.)

Een gebroken vriendschap leverde me een nieuwe roman op. ‘Ze gingen samen het toilethokje in.mp4’ (2020). Weliswaar mijn meest donkere, maar het schrijven vulde mijn dagen om niet ten onder te gaan aan dat zware hart. 

Wat mijn paniekstoornis me gaf, was een gespierder lijf. 

Yeah, baby.

Ik ging daar overigens niet voor. 

Ik zocht een manier om de controle over mijn lijf terug te krijgen. Want een paniekaanval is allesbehalve controle hebben en dat geeft een machteloos gevoel. Alsof je gevangen zit in jezelf. In de sportschool aan gewichten hangen gaf me het idee dat ik mijn lichaam weer begon te voelen en te begrijpen. 

Ik merkte dat het er invloed op had.

Voor je het weet, kijk je verlekkerd in de spiegel en geef je zachte kusjes en likjes aan je strakgespannen biceps.

(Ja, dit deed ik ook, maar dat was meer een vorm van ironie. Echt!)

Net wanneer verdriet, zware gevoelens of extreme gedachten je dagen overnemen, start dan een project voor jezelf.

Een project waar je volledig de controle over hebt en wat moeite kost. Wat je uiteindelijk iets zichtbaars oplevert en je een trots gevoel geeft. En ohja. Iets wat je zo vaak als nodig kunt herhalen. 

Want dit wordt je obsessie het komende jaar. Een obsessie die bijdraagt aan je zelfrespect en zelfvertrouwen is exact wat je nodig hebt. 

Geloof mensen die zeggen dat obsessies "ongezond" zijn niet. Zij zijn ongezond. Omdat zij in het leven altijd op veilig spelen. 

Verdrietige periodes na een scheiding, herstel van een burn-out, een overleden persoon in je omgeving of een gebroken hart duren altijd langer dan je wilt.

Altijd.

• Dat is het moment om het sporten naar een serieus niveau te brengen. Ga drie keer in de week spieren kweken in de sportschool en wees de resterende dagen van de week bezig met gezonde voeding en herstelwandelingen. 
• Ga trainen voor een 10-kilometer-run en schrijf jezelf alvast in voor een event in het volgend seizoen.(Sorry, ik probeer de Engelse woorden tot een minimum te beperken).
• Stof die naaimachine af en ga elke avond weer kleren maken die je altijd al hebt willen dragen.
• Sta elke ochtend vroeg op en schrijf minimaal één gedichtje voor je bundel. 
• Stort je op het lezen van Oorlog en vrede van Tolstoj (1828–1910). Of wat ik deed in de maanden nadat mijn huis was afgebrand: het lezen van De gebroeders Karamazov van Dostojevski (1821–1881). Of neem wat lichtere literatuur, zoals De zeven echtgenoten van Evelyn Hugo van Taylor Jenkins Reid (1983).
• Koop wat planken en spijkers en ga een bloembak in elkaar timmeren voor in je tuin of op je balkon.
• Maak met je fototoestel een portretserie van alle mensen van wie je houdt en houd een expositie als die klaar is.
• Neem een hond. 
• Meld je aan als vrijwilliger in het verzorgingstehuis om de hoek en versla de oudjes met sjoelen.

En juist op de dagen waarop alles nog kutter aanvoelt dan normaal, beloon je jezelf met een extra sessie van je project.

Zodat je over een jaar kunt zeggen: mijn hart was flink gebroken. Ik was ook echt flink naar de tyfus. Maar het heeft me wél deze sixpack opgeleverd. 

Trek vervolgens je shirt omhoog, laat hem glinsteren in het zonlicht en trek de meest arrogante kop die je in je hebt. 

Wat wilden ze doen dan?

Jaloers worden? 

Maak indruk op anderen. Maar vooral op jezelf.

Ik weet dat datingapps, dansen in de club, een joint aan je lippen en je hand in een chipszak ook manieren zijn om met gevoelens om te gaan.

Maar laten we wel wezen, dat levert je nog meer problemen op over een jaar.

Ga voor ijver en discipline. 

Is dat ook een vorm van verdoven? O, zeker. 

Verdoven is niet het antwoord. Maar het helpt waarschijnlijk wel. 

Om met schrijver Adriaan van Dis (1946) af te sluiten in een Volkskrant-interview:

‘Ik geloof in een citadel van ijver en discipline. Dat harde werken is heel noodzakelijk voor mij. Dat heb ik mijn leven lang gedaan, ook als ik somber was. Ja, dat is een absolute vlucht. Maar ik geloof ook in de vlucht.’

Ja. 

Geloof in de vlucht.

Maar dan wel de vlucht die je echt een gevoel van eigenwaarde oplevert.

Maak jezelf trots.

Dit is het eerste hoofdstuk uit mijn boek 'ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven'. Bestel in mijn shop of hieronder.