De vreemde geruststelling dat Ai je niet echt kent. Echt niet.

Ik wil niet de illusie breken, maar ik verbreek toch de illusie.

Ai voert geen gesprek met je.

Nope.

Sterker nog.

Het is gewoon een computerprogramma dat via een taalmodel een gesprek ‘simuleert’.

Ja, dit wist je.

Maar weet je het echt?

Elke keer als jij een antwoord tikt, gaat het model opnieuw het gesprek bekijken. Op basis daarvan komt het met een antwoord.

Jup.

Dit ben jij op een feestje, waar het geluid te luid is en je je gesprekspartner nauwelijks kan verstaan. Niet alleen omdat die met dubbele tong praat door de cocktails. Maar ook omdat die elke keer voor ‘ie wat zegt een handje borrelnoten in zijn mond giet.

Wat je doet is ‘ja’ knikken en meelachen en aan de lichaamstaal zien of die doorheeft dat je er geen woord van hebt verstaan.

ChatGPT may look like a chat, but there is no single entity on the other side. If anything, it’s more akin to speed dating, where you get a new partner for every phrase you say. The other side receives a full transcript and does their best to role-play a coherent conversation. They are all excellent actors, and you’re having a great time, but in the end you will go home alone and nobody will know your name.

https://distantprovince.substack.com/p/chatting-alone

Dus. Haal opgelucht adem.

Er is geen bewijs dat er ‘bewustzijn’ achter zit. Hoe realistisch en meevoelend en begrijpend het ook tegen je praat.

---

M’n vader heeft me ooit op mijn zolderkamertje, toen ik nog klein was, met een leeg A4-papiertje en blauwe pen uitgelegd hoe een computer werkt (de hardware) en wat software is (de code).

Je kunt bijvoorbeeld de code maken: geef me een willekeurige kleur en kies tussen blauw, rood, groen, geel.

Het antwoord van de computer is dan bijvoorbeeld blauw.

Als je die opdracht nog een keer geeft, verwacht je dat het een ander antwoord geeft. Want het moet een willekeurige kleur kiezen. Maar dat doet het niet. Het antwoord zal tot in het oneindige blauw zijn. Want de opdracht was hetzelfde

Om dit te voorkomen, moet je variatie toevoegen in de code zelf. Computers gebruiken daarvoor bijvoorbeeld een pseudowillekeurige generator: een berekening waarvan de uitkomst steeds kan veranderen doordat er een veranderende waarde in wordt gestopt. Bijvoorbeeld de huidige tijd. De tijd verandert immers elke keer. En daardoor kan het antwoord ook elke keer anders zijn. Zo faket een computer ‘willekeur’. En zal het de volgende keer geel of rood of groen geven.

Dat is wat software is.

Dat is wat Ai ook nog steeds is.

Berekeningen. Code. 1’tjes en 0’tjes. Niets meer.

---

Ik wou dat degene achter het loket bij mijn opslag zo’n code had om mee te opereren.

Ik verdenk die gast echt van amnesia.

Ik kom er al jaren binnen om mijn post op te halen, een bestelbus te huren of post af te geven. En elke keer weer als ik daar sta, kijkt ‘ie me aan alsof ik hier voor het eerst ben.

Wat tot totale verwarring leidt.

Hij denkt dat ik een ‘gewone’ klant ben. Maar ik ben een ‘ongewone’ klant. Ik huur hier een ruimte en heb een postbus. Ik ben speciaal. Zo speciaal dat ik er sommige weken wel minimaal twee keer ben.

Maar ook dus dat mijn post niet bij het schap van de normale post ligt.

Maar nee.

Elke keer weer die argwanende blik. En dan gaat ‘ie het magazijn in en komt terug met de mededeling dat er niks van mij ligt.

En dan kan ik hem weer vertellen dat ‘ie verkeerd kijkt. Want ik heb een mail gekregen.

‘Ja, neem maar contact op met PostNL,’ zegt ‘ie dan.

‘Nee,’ zeg ik dan. ‘Een mail van jullie. Van jou.’

Een paar jaar geleden liep ik via de ingang langs het loket naar de deur van het gedeelte van de opslag. Hij onderbrak zijn gesprek met een klant en begon tegen me te schreeuwen dat dit niet de bedoeling was. Ik moest de auto-ingang nemen, waar je via een code toegang krijgt tot de opslag.

‘Ik huur hier een ruimte,’ zei ik nog als verdediging.

Waarna hij nog harder begon te praten, zodat iedereen het kon horen, dat hij dat niet kon ruiken en hij geen onbevoegden tolereerde in het opslaggedeelte. En stuurde me gewoon het pand uit.

Ja, met een rood hoofd vertrok ik.

En ook een beetje beledigd.

Maar ja.

Kan hij er wat aan doen dat ‘ie geen actieve herinnering aan me heeft?

Misschien ligt het ook wel aan mij.

Een goede vriend heeft een goede vriendin. We hebben samen het brood gebroken en gedeeld. Samen tot diep in de ochtend gefeest. Diepe gesprekken gevoerd. Elkaars cv en familiegeschiedenis opgelezen. Ik ben zelfs eens een keer bij haar thuis geweest. Weliswaar vergezeld door andere mensen. Maar toch.

Wat denk je? Elke keer als ik haar op een bijeenkomst zie, geeft ze me een hand en stelt ze zich voor met haar naam.

Dat is echt zo weird.

ECHT WEIRD.

---

Tot slot.

Je kent Jeremy Clarkson (1960) toch wel? Die lompe Brit van Top Gear, die op Amazon voor Clarkson’s Farm een boerderij runt? Dan zit hij aan het bier en praat een Engelse boer, ook aan het bier, echt ONVERSTAANBAAR tegen hem. Echt heel onverstaanbaar.

Jeremy knikt begrijpend.

En zegt dan als antwoord: ‘Wise words.’

Geniaal.

Dat is wat ik nu elke keer tegen Ai zeg.

‘Wise words.’

Dat hij weet dat ik weet dat we in totale amnesia tegen elkaar praten.

https://www.dumpert.nl/tag/clarkson?selectedId=100054290_23fb1291