#31. De volgende brakke ochtend

Een klop op de deur. Toen kwam Hein binnen. Hij keek me met een grote glimlach aan. Zoals alleen hij zo zelfverzekerd kon lachen. ‘Zo. Kerel. Heeft Jennifer goed voor je gezorgd? Je ging out vannacht man. Had je zoveel gedronken?’ ‘Geen idee man,’ was het enige wat ik kon…

Read More

#30. De morning-after pil

Ik keek naar mezelf in de spiegel van Jennifers badkamer. Dikke wallen onder mijn ogen. Mijn haren zaten alle kanten op. Mijn huid was nog steeds lijkbleek. Ik voelde me beter dan gisteravond. Ik zag er niet beter uit dan gisteravond. Ik had een smerige smaak in mijn mond. Ik…

Read More

#29. And why do we fall, Bruce?

Ik trok de deur terug in het slot. Ik wandelde terug haar kamer in en stortte me op Jennifer’s bed. Althans. Ik dacht dat het haar bed was. Ik viel als een verslagen man. In slow-motion. Met mijn ogen dicht. Ik opende toen kort mijn ogen en zag Jennifer…

Read More

#27. Ze hadden een hekel aan me

Ik kon me niet veel herinneren. Behalve dat de vloerbedekking prikte in mijn wang. Ik wist dat mensen zich over me heen bogen. Dat ze zich afvroegen of ik nog een biertje wilde. Ik kon me niet veel herinneren. Behalve dat iemand hard in mijn oor zei: ’Fuck ’m. Als…

Read More

#26. Somberheid komt voor de val (II)

Waar ken je Chuck van dan?’ Vroeg Jennifer. ‘Ik ken hem pas sinds eind van de middag. Jij?’ ‘Van het uitgaansleven. Ik zie hem eigenlijk alleen als we beiden dronken zijn. Zijn jullie lovers?’ Ik dacht even dat ik het niet goed begreep. Lovers? ‘Wat? Nee. Nee. Hoe kom je…

Read More