#8.17. Chucky

Ik wenste dat geweld een opluchting zou moeten zijn voor een hele hoop opgekropte gevoelens. Gewoon een steen in iemands kop rammen. Net zo hard tot zijn hersenen er aan de andere kant uit kwamen. En dan overladen worden met een gevoel van euforie, voldoening en een schoon geweten. Ik…

Read More

#8.16. Hoe twee mannen zoenen

Ik voelde me opgelucht. Sinds Hein in ons leven was gekomen het een verkeerde kant op tussen Nik en mij. Een onnodige verkeerde kant. Ik was de enige die het zag. Nu was het weer oké. Soort van. Hoe ik me de afgelopen weken zo had lopen opvreten in mijn…

Read More

#8.15. Bros before hoes

Uitgeput pakte ik een biertje van achter de geïmproviseerde bar op dit Psycho killer feestje in Nieuwegein. Nik kwam op me af en zei: ‘Charlie, we moeten praten.’ Twee minuten later stonden we op het dak van het kantoorpand. Ik zag de Dom aan de horizon schijnen. Alsof tijd geen…

Read More

#8.14. Dansen doe ik niet voor mijn plezier

Ik danste alsof mijn leven er vanaf hing. Op dit Psycho killer-feest in een verlaten kantoorpand in Nieuwegein. Ik baalde dat Nik nota bene Hein en Chuck had uitgenodigd. We hadden er in de aanloop van dit feest flink ruzie over gemaakt. De andere Psycho killer-oprichters begrepen hier weinig van.…

Read More