#42. Littekens blijven

Het was half elf in de ochtend toen we brak in de metro terug gingen naar ons hostel en ik besefte dat ik eindelijk begreep hoe de wereld werkte. We zeiden weinig. Het was stil in de metro. Ik keek naar mijn vrienden en besefte me dat we een van…

Read More

#41. Groter dan het leven

Ik kon niet ontkennen dat ik iets zocht dat groter was dan het leven. Ik wilde onderdeel zijn van iets groters. Maar ik wist niet wat. Toen ik rondliep op Endzeitparty wist ik in vlaag van helderheid en nuchterheid wat ik zocht. Alsof het nu moest gebeuren. Ik zag mensen…

Read More

#40. Ritme is een danser

Op de tonen van Snap fluisterde Nik in mijn oor: ‘Als dit een afscheidsfeestje is van mijn oude leven, ben ik je dankbaar!’ De discolichten verblindde kort mijn ogen. De bass maakte me doof voor andermans gelul. Ik keek Nik aan. Hij pakte me bij mijn schouder en ging met…

Read More

#39. Hoe ik iemand op de grond liet liggen

Ik liep de zaal in waar feestgangers uitrusten achter tafeltjes en banken. Het was 7 uur in de ochtend. Ik nam in de rokerige zweterige ruimte plaats op een stoel aan een tafel vol half lege bierglazen. Tegenover me zat een gozer die ver heen was. Zijn ogen waren rood,…

Read More

#38. Eenzaam en lelijk

We zochten een plek op waar de rokers zich hadden verzameld: Buiten op het dak waar geen muziek was. Lucy was helemaal alleen naar Berlijn gevlogen om mij te zien op dit feestje. Om me te overtuigen. Dat zij de ware was voor mij. Ze stak een pijp op. Lucy:…

Read More

#37. Wie was ik. Wat zagen ze in mij.

Als alle meiden die ooit iets in mij zagen, wisten hoe ik werkelijk was, zouden ze dan nog hetzelfde gedaan hebben? Wat zag Lucy in mij. Hoe kwam ik van haar af. Zoals Lisa vast ooit van mij af wilde. Ze beantwoorde mijn telefoontjes bijna nooit. Ze stuurde bijna nooit…

Read More

#36. Degene die ik wil, wil niet

Terugdenkend aan mijn verleden, gaf het me een raar gevoel hoe oprecht en puur mijn liefde toen was voor Lisa. Ik dacht echt dat zij die ene was voor mij. Ze heeft me nooit willen zoenen. Ze heeft me nooit expliciet duidelijk gemaakt dat ze me leuk vond. Lucy had…

Read More

#35. Ik deed het voor jou

Zijn woorden galmden een uur lang door mijn hoofd. De drank liet me de tijd vergeten. De drank liet me goed voelen. Al het geluid vervaagde. Alle mensen om me heen zag ik even niet staan. Voor wie ik alles in godsnaam deed. Tot voor kort zou ik antwoorden: Mezelf.…

Read More

#32. Ik kan niet dansen

Showtime. We stonden een uur in een oneindig lange rij te hopen dat we binnen mochten komen op Endzeitparty in Berlijn. Een kaartje in je bezit hebben had opeens niets meer te betekenen. We zagen: Dikke mensen weggestuurd worden Mooie mensen weggestuurd worden 13-jarigen weggestuurd worden Het was officieel: We…

Read More

#31. Het feest manifest

We leven niet om onze baas een plezier te doen. Ik leef niet om mijn ouders te laten zien dat ik iets waard ben. We leven niet om te werken. We leven niet om te betalen. We leven niet om gecommandeerd te worden. Waar we voor zijn is een connectie…

Read More

#28. Ontmoet de ouders

Ik had nog steeds de Endzeitparty kaarten niet. Het was nu of nooit. Ik wilde verdwijnen. De deurbel klonk te vrolijk. Ik stond voor het huis van meneer Jansen. De docent die mij een 1 gaf. De vader van Cleo. Het meisje waar ik mee naar bed was gegaan en…

Read More