#10.20. De tijd die we verdoen met televisie kijken

‘Charlie?’ Vroeg Nathan. ‘Hmm’, antwoordde ik. ‘Slaap je al?’ ‘Hmm.’ ‘Ik ben gewoon dronken.’ ‘Hmm.’ ‘Ik bedoel echt katje-lam-dronken. Niet nu. Nu is het alweer wat afgezwakt. Maar ik bedoel eerder vannacht.’ ‘Hmm.’ ‘Ik was gewoon zo dronken dat ik niet goed wist wat ik aan het doen was.’ ‘Hmm.…

Read More

#10.18 Hij viel op oudere vrouwen

Nathan danste als een sukkel. Zijn armen bewogen veel te slap mee met zijn heupen. Zijn bewegende voeten en benen waren ver uit de maat. Toch kreeg hij het voor elkaar om met de blondine in haar leren rok een pirouetje mee te draaien op de maat van de muziek.…

Read More

#10.16. Polaroid herinneringen

Ik en Nathan zaten op de bank zwijgend tv te kijken met een bord pasta op schoot. Nathan slurpte de pasta naar binnen, terwijl hij zijn ogen niet van het scherm af hield. Ik had een korte deja vu naar onze jeugd. Zo zat hij altijd op de bank. Zijn…

Read More

#10.15. Idioten dagdromen niet

Met een jas en een rugtas in zijn hand stond hij voor mijn deur: mijn grote broer. Hij knikte naar me en wilde doorlopen. Ik blokkeerde in een reflex de voordeur en besefte me toen pas dat ik hem helemaal niet in mijn huis wilde hebben. ‘Sorry’, zei hij en…

Read More