Je wilt je niet binden.

Dus je vlucht. Alleen is ook maar zo alleen.

Dus je belt me op zondagavond op en ben ik zo gek om die deur weer open te doen in mijn badjas.

Ik zeg nog voor de vorm: ‘Eikel.’ Je zegt voor de vorm terug: ‘Sorry.’

Nu wachten we samen op het volgende moment dat je je weer bedenkt. ‘Ik trek dit niet hoor.’

Wees lief voor jezelf.
Maar ik wil alleen maar lief voor jou zijn.

Waar is je eigenwaarde, girl?
Goeie.

Die heeft hij waarschijnlijk meegenomen, denk ik.

Dus ik wacht. Tot ik je weer lief mag hebben.

Gelukkige mensen sterven ook.

Deze tekst komt uit mijn vijfdaagse e-mail. Ontvang ook dagelijks een tekst van tomson darko over de melancholie van het leven.

Deze tekst is in mijn digitale bundel Ik mis je nog steeds opgenomen. Koop het in mijn shop.