Ik heb eens een architect ontmoet op een verjaardag. Ik viel bijna flauw van opwinding. Schrijven is leuk: werelden verzinnen op papier die niet bestaan. Maar een architect verzint het en het wordt ook nog uitgevoerd!

Je bepaalt gewoon het uitzicht en het karakter van een dorp of stad. Voor misschien wel honderd jaar. Of duizenden jaren.

Man.

Zoals die lelijke blokkendozen die langs de snelweg staan. Duidelijk waar die bedrijven op bezuinigd hebben: de architect met een visie.

Helaas had ik een te romantisch beeld bij de architect. De gast op de verjaardag werkte slechts als een van de velen voor een architectenbureau. De hoofdarchitect verzon alles. De rest mocht het uitwerken. Kamertjes in kantoorgebouwen tekenen en zo. Wc-hokjes. Wasbakken. Het voelde voor hem soms net als fabriekswerk.

Ik heb ook eens een personal assistent ontmoet van een internationaal bekende toparchitect. Ik werd niet heel vrolijk van dat verhaal.