'Ja. Daar. Ja,' zuchtte ze. Ik kreeg zo'n akelig bewustzijn over me heen, dat ik niet wist wat ik nou aan het doen was. Mijn rug begon pijn te doen. Net zoals ik me afvroeg of ik geen kramp zou krijgen in mijn vingers. 'Sneller,' zei ze. 'Sneller.'

Ik ging naast haar liggen, wisselde van hand en keek naar haar gezicht, in de hoop dat ze in mijn ogen zou kijken. Maar haar ogen waren dicht. Haar voortanden zaten iets over haar onderlip heen. Ik dacht aan de was, aan de status van mijn bankrekening en mijn droge keel.

Haar ogen gingen open. Ze zuchtte theatraal. Duwde mijn hand weg. En begon zelf daar beneden wat te doen.

'Wil je dat ik dit doe?' Ik kneedde haar linkerborst, maar ze duwde mijn hand weg. Mijn vingers gleden over haar heup. Ze duwde het weg.

'Laat me even, oké?' Ze draaide zich om op haar buik, deed haar kont omhoog en deed daar onder iets waar ik alleen maar naar kon gissen wat dat was. De kreun kwam. De overburen zouden 'm niet gemist kunnen hebben. Daarna begroef ze haar gezicht in het kussen en zei 'mpfpff.'

Ik vroeg nog: 'wat?' En ze zei op een beledigde toon: 'lekker!' Daarna ging ze op haar rug liggen, pakte haar telefoon en begon met iemand te appen. 'Gaat het?' vroeg ik maar.

'Ik dacht wat te voelen bij je, maar ik weet niet. Het is toch anders. Dus dan weet je dat. Ik wil je niet aan een lijntje houden of zo,' zei ze.

'Sorry,' zei ik.

'Sorry?'

'Dat ik je niet heb kunnen laten komen.'

Ze proestte. Daarna met een serieuze blik: 'volgende keer je nagels knippen, oké?'

'Dus er komt een volgende keer?'

'Wat zei ik nou over mijn gevoel? Je moet nu niet gaan pushen hoor. Alsof dit voor mij leuk is.'

#bekentenissenuithetondergrondse


‘Bekentenissen uit het ondergrondse’ zijn korte duistere rauwe mini-verhalen geschreven door Tomson Darko. Deze bekentenissen worden elke maandag, donderdag en zaterdag gedeeld.

📸 via tumblr