De ochtenden met een koude plek naast me voelt als een herkenningspunt. Een tatoeage dat zegt: ik ben beter af alleen.

Mensen vragen me hoe het in de liefde gaat. Ik overtuig ze maar dat ik nu geniet. Dat vele mensen in hun vastgelopen levens dromen over waar ik nu ben. Ik zeg dingen als: het komt wel weer. Maar eigenlijk weet ik niet zo goed wat er moet komen...

Soms mis ik het lichamelijke. De aanrakingen. De extase. Maar als ik mijn trillende vriend erbij heb gepakt en ben gekomen is het laatste wat ik wil een andere ziel om mee te praten. Om voor te zorgen.

Ik ben graag alleen. Misschien wel voor de rest van mijn leven. Niet per se zonder liefde. Maar gewoon niet dat normale.

Ik ben niet anti-burgerlijk. Ik ben niet anti-kinderen. Ik ben graag op mezelf. Ik hecht waarde aan de stilte. Aan mijn dagritme. Het laatste wat ik nodig heb is een ander lijf met behoeftes en wensen en verwachtingen.

Mn vriendin zei dat ik getraumatiseerd ben door de liefde. Dat dit een fase is. Dat niemand zonder een ander kan.

Ik heb me nog nooit zo onbegrepen gevoeld als in dat gesprek. Ik sluit het niet uit. Maar ik omarm het ook niet.

Ik ben tevreden met waar ik ben. Een koude plek naast me is alles wat ik nu nodig heb.

#bekentenissenuithetondergrondse


‘Bekentenissen uit het ondergrondse’ zijn korte duistere rauwe mini-verhalen geschreven door Tomson Darko. Deze bekentenissen worden elke maandag, donderdag en zaterdag gedeeld.

📸 via tumblr