De zon was al op. De alcohol nog lang niet uitgewerkt. Ik vroeg je op de gang te wachten. Zodat ik mijn rommel vlug weg kon vegen en The Smiths op kon zetten.

Ik vroeg: koffie of nog een drankje?

Je antwoordde: water.

Je zei voor het raam: wat woon je op een gave plek. Ik antwoordde met een zoen in je nek. Je draaide je om en likte mijn tong.

Je deed al snel mijn shirt over mijn hoofd heen en ik knoopte je broek los.

Ik zei: we kunnen naar mijn slaapkamer gaan?

En je antwoordde: vind je het zo erg dan dat Amsterdam kijkt?

Je billen waren koud. Mijn tepels stijf. Je nam een slok van je water voor je naar beneden ging. Daarna ging ik bij jou tussen de benen.

Heel even. Onwennig. Beiden giechelend.

Toen we in elkaar zaten was het alsof we weer aan het dansen waren op de dansvloer. Zonder een woord met elkaar te wisselen, snapten onze lichamen elkaar volledig. Urenlang.

Is seks niet een veredelde vorm van dansen?

Ja. Dat was het.

Terwijl Amsterdam keek kwam eerst jij en daarna ik. Iets wat ik niet voor mogelijk had gehouden.

Dat dit kon. Twee vreemden, die zo vertrouwd met elkaar waren.

Toen gingen we naar bed toe en vielen we in slaap.

Om in de loop van de avond wakker te worden.

We douchten om de beurt.

Jij eerst.

We dronken koffie. Bestelden een pizza. Knuffelden. En toen zei je: ik moet gaan.

Toen zei ik met een twijfel: zie ik je nog een keer?

Je draaide je nog een keer om en antwoordde: Hopelijk op de dansvloer.

#bekentenissenuithetondergrondse


‘Bekentenissen uit het ondergrondse’ zijn korte duistere rauwe mini-verhalen geschreven door Tomson Darko. Deze bekentenissen worden elke maandag, donderdag en zaterdag gedeeld.

📸 via tumblr