Ik denk niet dat mezelf nu verdoven het juiste antwoord is op waar ik in mijn leven sta. Maar het helpt waarschijnlijk wel. Maar ja, daar moet je zoiets als geld voor hebben. Wat ik dus niet heb. En zoiets als een plek dat ik 'thuis' kan noemen. Waar ik ongestoord kan gebruiken. Wat ik dus ook niet heb, een huis.

Ik kan teruggaan naar hem. Naar zijn kamer. Naar zijn alcohol en drugs. In ruil voor wat betekenisloze middagen in zijn bed. Maar ik denk niet dat dit het juiste antwoord is op waar ik nu in mijn leven sta. Maar het helpt waarschijnlijk wel.

Ik zou mijn moeder kunnen bellen en net doen alsof ik de dochter ben die ik hoor te zijn. 'Hé! Hoe gaat het?' Maar dan doe ik net alsof ik niet haar lievelingsvaas kapot heb gegooid omdat ze me weer niet begreep.

M'n pa is een lul. En in de Heer. En heeft geen geld. Ik denk niet dat mijn pa het juiste antwoord is op waar ik nu in mijn leven sta. Maar het helpt waarschijnlijk wel.

Ik zou ook naar de brug kunnen lopen, naar het water staren en dan erin springen en hopen dat het water als beton voelt. Hopen dat het water mijn longen verzuipt. Maar ik denk niet dat springen het antwoord is. Ik denk ook niet dat het echt helpt. Dus ik zit het maar uit.

Al kan ik me niet voorstellen dat de zin in verdoven minder gaat worden. Maar ja, ik heb ook niet echt een keus. Want de vrienden die ik heb zijn druk met leven. Ik ben vooral druk met niet sterven.

Dat is een verschil....

#bekentenissenuithetondergrondse


‘Bekentenissen uit het ondergrondse’ zijn korte duistere rauwe mini-verhalen geschreven door Tomson Darko. Deze bekentenissen worden elke maandag, donderdag en zaterdag gedeeld.

📸 via tumblr danger