‘Hé’, zei Eva. Ze zat op de bank met een studieboek op haar schoot.

‘Hé’, zei Leonie in haar sportoutfit. Ze stapte de kamer van Eva binnen.

‘Ik probeer de boom. Maar het lukt niet met de balans’, zei Leonie.

‘Doe is voor.’

Leonie tilde een been op en zette die in een knik tegen de knie aan. Haar handen vouwde ze voor haar borst samen.

‘Je doet je voet tegen je knie. Beter is eronder of boven. Niet op je knie. Anders belast je hem teveel.’

Eva legde haar studieboek weg en stond ook op. Ze deed het voor met haar handen gevouwen als een dak boven haar hoofd. Haar voet boven haar knie. Met de ogen gesloten.

‘Jij bent hier echt te goed in’, zei Leonie. Eva deed haar voeten weer op de grond.

‘Tim nog gesproken?’, vroeg Eva.

‘Hij vertrok gisteravond. Wat deden jullie eigenlijk gisteravond bij Geerjanne? Het klonk gezellig.’

‘Karaoke. Ze heeft zo’n karaokeset geleend van haar nichtje, echt hilarisch.’

‘Volgens mij ging Tim weg met zijn weekendtas.’

‘Hij kwam vrij gespannen over’, zei Eva.

‘Ik lig al een paar dagen wakker van hem in bed.’

‘Hoe zo dat?’

‘Het is echt treurig hoor. Niet eens dat hij mijn harige benen lelijk vindt. Maar hij vindt ze seksloos. Ik krijg zo nooit een vent met mijn seksloze benen.’

‘Vind je hem dan leuk?’

‘Nee?’

‘Waarom neem je zijn mening dan zo serieus?’

‘Omdat hij een man is?’

‘De mannen in dit huis zijn maar tijdelijk in ons leven. Je hoeft niet met ze te trouwen bij gebrek aan beter.’

‘Ja, maar dan nog.’

‘Je dicht hem te veel waarde toe. Alsof zijn smaak ertoe doet.’

‘Het doet er misschien ook niet toe.’

‘Geen enkele mening doet ertoe, als je zelf doet wat goed voelt. Je laat die haren op je benen toch met een reden staan? Dan heb je niemands bevestiging meer nodig. Echt niet.’

‘Je hebt een punt’, zei Leonie.

‘Wil je morgenvroeg mee yoga doen? Om 7 uur was ik van plan. ’s Ochtends.'

‘Dat is wel heel vroeg.’

‘Probeer het. Leef. Om 7 uur.’

‘Ach. Wat maakt het mij ook uit’, zei Leonie.

‘Komt Tim nog terug?’

‘Ik hoop het. Jij?’

‘Ik weet niet. Misschien is het wel even goed om even Tim-loos te zijn. Hij brengt zo’n aparte energie met zich mee, vind je niet? Alsof die niet helemaal begrijpt wat de impact is van zijn woorden. Alsof hij het niet ziet.’

‘Ik denk dat ‘ie gevoeliger is dan ‘ie overkomt’, zei Leonie.

‘Schattig. Je neemt het voor hem op.’

‘Ja nou. Nee. Nee hoor.’

‘Je wel. En je gezicht wordt rood.’

‘Nou. Houd op hoor.’

‘Hij zinspeelde op een vertrek van Floris. Gek hè? Ik dacht dat ze beste buddies waren. Soms had ik zelfs het idee dat ze fuck buddies zijn. Blijkbaar toch niet.’

‘Denk je echt dat ze seks hebben gehad?’

‘Dikke bromance tussen die twee.’

‘Echt?’

‘Weet ik niet.’

‘Ik mag Tim wel’, zei Leonie.

‘Hij is een luie minnaar. Ik heb nooit spijt van dingen, laat maar zeggen. Maar sommige dingen had ik liever niet willen ervaren. Die avond met hem was zo’n moment. Sorry dat ik het zeg hoor. Maar hij deed niet eens alsof hij me wilde laten genieten. Ik eis mijn orgasmes op bij een jongen. Maar bij hem was het echt onbegonnen zaak.’

‘Wist hij niet hoe?’

‘Hij zuchtte gewoon en zei “help jezelf. Ik kijk wel, als dat je opwindt”. Niet voor te stellen toch? “Help jezelf. Ik kijk wel, als dat je opwindt.” Bah. “Als dat je opwindt.” Het is echt neerbuigend. Vind je niet?’

‘Waarom ging je überhaupt met hem naar bed dan?’

‘Ik had zin. En hij zag er door de alcohol mooi uit. In zijn spijkerblouse.’

‘En daarom ging je met hem naar bed?’

‘Wat. Ik mag toch ook wel eens de innerlijke slet in mij oproepen? Het werkt bevrijdend hoor. Zolang ik maar een orgasme krijg.’

‘Hoe bedoel je, bevrijdend?’

‘Betekenisloze seks. Het draait alleen maar om bevrediging. Niet om gevoelens. Niet om later. Gewoon nu. Vooral in combinatie met alcohol. Die roes. Verslavend.’

‘Ik kan dat niet hoor.’

‘Je lichaam geven aan een onbekende?’

‘Ik kan dat gewoon niet. Ik wil alleen seks met iemand waar er echt sprake is van liefde.’

‘Dat mag.’

‘Ja. Van jou mag ook hoor.’

‘Het boeit me niet of het van iemand mag. Als ik rekening moet houden met de norm van anderen, kom ik nergens.’

‘De norm’, fluisterde Leonie. Eva knikte. ‘7 uur morgen dus?’, vroeg Leonie toen.

‘Ik maak je niet wakker. Ik begin gewoon.’

‘Ik zal er zijn.’

‘We kunnen daarna samen ontbijten?’

‘Leuk!’


🚬Je leest een verhaal uit de reeks Chlamydia. ‌
‌🙊 Volg me ook via mail (exclusieve bekentenissen)
📷 Foto via @toby.harvard


Bezoek mijn store voor boeken en merchandise:

store.psychokiller.eu


Volg me via 📞WhatsApp. 1 op 1. Geen groepschat. Als ik wat geschreven heb, app ik je de link.

Doe dit en doe het goed:

  1. Voeg het nummer 06-44796441 toe aan je contactpersonenlijst
  2. Stuur vervolgens 'chlamydia AAN' met je voornaam naar mij of klik op deze link
  3. Verwijder dit nummer nooit en te nimmer uit je adresboek. Anders ontvang je geen appjes.

Als je er geen zin meer in hebt, app je me met de zin: 'Het is UIT'.