Geen idee hoe lang ik hem aan het neuken was.

Ik kon hem niet aankijken en ik wilde niet dat hij naar mijn buik staarde.

Klaarkomen leek een eeuwigheid te duren.

Hij bleef maar vieze woorden in mijn oor hijgen. Het was 9 uur ‘s ochtends.

Zo vervelend dit.

Neem me verdomme eens goed en houd verder je bek.

Dat was wat een ochtendbeurt moest zijn.

Ik schrok van mijn eigen gedachtes.

Zo dacht ik nooit over Yort. Yort mocht me altijd inspiratieloos voor drie minuten neuken. Ik verwachtte niets van hem. Behalve dan dat hij van me hield.

Ik hield zoveel van hem…

Niet Cees. Hij was een eikel.

Cees bleef maar aan mijn tepel zuigen, dat het pijn begon te doen.

Ik wilde hem niet meer neuken.

Toen mijn telefoon overging twijfelde ik niet eens. Het trilde naast ons op bed.

Cees leek het niet te horen, te druk met mijn andere tepel.

Christopher stond op het scherm.

Ik kreeg een benauwd gevoel en buikpijn. Dit was niet goed. Dit kon niet goed zijn. Waarom zou Christopher bellen?

Ik kroop van z’n lul af, liep naar m’n spijkerbroek, viste m’n onderbroek eruit, trok ‘m aan en nam toen de telefoon op.

‘Wat doe je’, zei Cees nog.

‘Hey’, zei ik.

‘Waar ben je?’, vroeg Christopher.

‘Thuis?’

‘Thuis?’

Toen snapte ik het. De sollicitatie. Was dat vandaag?

‘Uhm. Hadden we een afspraak?’

‘Dit had ik niet achter je gezocht. Echt niet. 9 uur is 9 uur.’

Shit. Ik had het verkloot. Big time.

Het was vandaag.

‘Ik dacht dat het vanmiddag was. Echt. Sorry Chris. Ik dacht echt dat het vanmiddag was.’

‘Ik zit hier tot half elf, dan ben ik de deur uit. Als ik je niet zie zo meteen hoef ik je nooit meer te zien.’ Toen hing hij op.

‘Holy shit ‘, zei ik en keek met een rood hoofd Cees aan. ‘Ik had een sollicitatie vanochtend. Maar ik ben het op een of andere manier vergeten. Hoe ver is het naar Papendorp?’

‘Papendorp?’

‘Kom op. Niet zo raar kijken. Help me. Welke bus moet ik nemen?’

‘Laat me even de app starten dan. Wat voor sollicitatie is het?’, zei Cees terwijl hij zijn lul stijf hield door er zachtjes overheen te wrijven.

‘Mijn ticket naar mijn toekomst en ik verkloot het gewoon verdomme. Waar heb ik last van?’

Ik liep z’n badkamer in, douwde een tandenborstel in m’n mond en probeerde m’n haren te kammen met m’n vingers. Dit was waardeloos. Dit ging niet meer goed komen. Mijn leven eindigde vandaag hier. Mijn toekomst bestond niet meer.

Ik liep weer z’n slaapkamer in.

‘Ik kan toch echt niet in deze kleren op sollicitatie gaan. Ik moet ‘m skippen. Ik heb geen make-up bij me. Niemand neemt me serieus zo.’

‘Oh jij vermijdt echt moeilijke momenten. Oorzaak - ik skip het gevolg-meid’, zei Cees.

‘Al die moeite voor dit gesprek. Jackie. Jodie. Ik kan nu niet afhaken. Kut kut kut. Ik ben gemaakt voor teleurstellingen. Ik wil niet gemaakt zijn voor teleurstellingen.’

‘Volgens mij ga je er alleen maar heen om anderen te pleasen.’

‘Nee echt niet.’

‘Je kan altijd afhaken. Dat weet je toch? Dat is het punt. Afhaken is altijd een optie. Geloof ze niet, het systeem. Je kan gewoon verdwijnen. Alsof een belastinginspecteur je ooit gaat zoeken.’

‘Thanks voor de heads up Cees. Big time.’

De free soul. Altijd maar aan de zijkant te vertellen dat ik mijn passie moest volgen. Maar ze vertelden me nooit hoe ik om moest gaan met teleurgestelde familieleden, vrienden en aankomende bazen, als ik niet voldeed aan hun verwachtingen.

Ik was klaar om te vertrekken. Ik moest gaan.

19 procent batterij op m’n telefoon. Ik voelde mezelf eerder 8 procent batterij op dit moment.

‘Maar even serieus Juul. Ga je nou echt nog naar dat sollicitatiegesprek heen?’

‘Red ik het nog? De bus?’

‘Als je nu de deur uitstapt. Dan. Even wachten. Ik had de app open. Aaah. De bus hier om de hoek brengt je er binnen 15 minuten.’

‘Als in nu de deur uit?’

‘Ja.’

‘Oké. Doei.’

Ik stak een hand op en verliet zijn huis.

En buiten stond ik. Met een schuldgevoel. Zo’n koud afscheid verdiende hij nou ook weer niet.

De bus haalde ik. De buschauffeur keek niet raar naar me. Niemand keek raar naar me.

Misschien zag ik er wel representatief uit vandaag.

Wat een woord. Representatief. Echt zo’n Jackie woord.

God.

Wat was ik aan het doen.

Ik kon geen gesprek voeren over mezelf zo.

Ik had het echt verkloot.

Ik moest leven met de gevolgen.

Ik kon beter zeggen dat dit ‘m niet ging worden.

Gewoon afbellen.

Dan hield ik de eer aan mezelf.

Jackie zou het me nooit vergeven.

En Naomi was ik na afgelopen nacht ook kwijtgeraakt.

Holy shit. Twee mensen in 24 uur kwijtraken.


Dit zijn twee boeken die ik heb geschreven:


7️⃣ Je leest een verhaal uit de reeks Zeven
📖 Ik heb een boek geschreven: > Vrouwen die Charlie haten
📗 Ik heb enkele blogs gebundeld in een boek: > Digital love
📜 Bezoek m'n store met posters en boeken
📞 Laten we appen (en ontvang een appje bij het volgende verhaaltje) >
📷 Foto via @maratneva


Volg me via 📞WhatsApp. 1 op 1. Geen groepschat. Als ik wat geschreven heb, app ik je de link.

Doe dit en doe het goed:

  1. Voeg het nummer 06-44796441 toe aan je contactpersonenlijst
  2. Stuur vervolgens 'feest is AAN' met je voornaam naar mij
  3. Verwijder dit nummer nooit en te nimmer uit je adresboek. Anders ontvang je niks.

Als je er geen zin meer in hebt, app je me met de zin: 'Het is UIT'.