Tim kneedde de voeten van Eva. Langzaam. Stevig. Met volle aandacht. Ze lagen op zijn schoot. Op haar bank. Ze had haar ogen gesloten. Af en toe liet ze een kleine kreun los. Tim begon steeds harder haar voeten te bewerken. ‘Denk nou maar niet dat we zo gaan neuken’, zei ze.

‘Oh zeker niet’, stamelde Tim.

‘Je dacht het wel hè? Je denkt het nog steeds.’

‘Geniet gewoon even dan.’

‘Hoe laat is het?’, vroeg ze toen.

‘Je laat tijd te veel het ritme van de dag bepalen’, zei Tim.

‘Doordat ik de tijd controleer, controleer ik mijn ambities’, zei Eva. ‘Ik moet over een kwartier weer in de boeken duiken. #goals.’

‘Ga je Floris echt het huis uit gooien?’ Eva antwoordde niet. ‘Ik denk dat ‘ie zelf ook niet echt gelukkig is met zichzelf en de situatie. Hij heeft het ook niet makkelijk.’

‘Je hoeft zijn gedrag niet te verdedigen’, zei Eva nog steeds met haar ogen gesloten.

‘Oh dat doe ik ook niet.’

‘Hij zoekt altijd jouw steun en bevestiging. Alsof je zijn license to kill bent.’

‘Hoe bedoel je?’

‘Waarom ging je in godsnaam met hem mee naar zijn zoektocht naar ex-bedpartners?’

‘Hij is een gevoelige jongen.’

‘En onzeker.’

‘Komt al ons gedrag niet voort uit onzekerheid?’

‘Vind je mij onzeker dan?’, vroeg Eva.

‘Je verbergt je onzekerheid.’

‘Hoezo verberg ik dat?’

‘Zoals dit. Gelijk in de aanval.’

Ze zuchtte diep. ‘Dat komt door het beeld dat je van een vrouw hebt. Die mag niet agressief zijn. Ik ben klaar met vrouwelijk zijn.’

‘Want?’

‘Al die opmerkingen op straat van wildvreemde mannen. Ik heb geen zin meer om een grote bek als antwoord te geven. Let me be.’

‘Oké’, zei Tim.

‘Is goed hoor Tim. Ik hoef je sympathie niet.’

‘Is het zo erg ja?’

‘Ik voel me een lustobject.’

‘Wat vervelend.’

‘Ik wou dat je mij aandacht geeft zoals je Floris aandacht geeft. Nu lijk je een robot die empathie nadoet. Bij hem lijk je het echt te menen.’

Tim stopte met het masseren van haar voeten en duwde haar voeten van zijn schoot af.

‘Moet ik met je meelopen over straat? Is dat wat je wil? Een stevige arm van mij over je schouders heen? Moet ik de jongens aanspreken? Wil je dat ik ze corrigeer?’

‘Ik heb zeker jouw hulp niet nodig’, zei ze.

‘Wat bedoel je dan dat ik Floris anders behandel als jou?’

‘Ik heb gewoon een vent nodig’, zei ze. Tim deed haar witte sokken om haar voeten.

‘Ik ga verder studeren. If you don’t mind’, zei ze toen.

‘Sure’, zei Tim en stond op en wilde de kamer verlaten. ‘Bedoel je met een vent, mij?’

‘We gaan niet neuken Tim.’

‘Ik snap het niet.’

‘Hoeft ook niet.’

‘Waarom hoeft dat niet?’

Eva duwde Tim haar kamer uit. ‘Je snapt een hoop niet. Je mist een bepaalde sensitiviteit. En ik heb geen tijd noch zin om dat aan je uit te leggen.’


🚬Je leest een verhaal uit de reeks Chlamydia.
📖 Mijn nieuwste boek is op 1 november 2018 uitgekomen:  > Ze volgt me niet terug
📗 Ik heb een boek over Charlie geschreven: > Vrouwen die Charlie haten
📜 Bezoek m'n store met posters en boeken en stickers
📷 Foto via @lastnightsparty


Bezoek mijn store voor boeken en merchandise:

store.psychokiller.eu


Volg me via 📞WhatsApp. 1 op 1. Geen groepschat. Als ik wat geschreven heb, app ik je de link.

Doe dit en doe het goed:

  1. Voeg het nummer 06-44796441 toe aan je contactpersonenlijst
  2. Stuur vervolgens 'chlamydia AAN' met je voornaam naar mij of klik op deze link
  3. Verwijder dit nummer nooit en te nimmer uit je adresboek. Anders ontvang je geen appjes.

Als je er geen zin meer in hebt, app je me met de zin: 'Het is UIT'.