Wat boft degene die in niets gelooft. Niets om te verdedigen. Niets om naar uit te kijken. Het leven nemen zoals het komt: ik heb hier niets te zoeken. Ik heb niets te halen. Ik heb niets te geven. Niets om te voelen.

Wat moet die persoon gezegend zijn. Geen oude teksten om te bestuderen. Geen podcasts om te luisteren hoe te leven. Geen team om toe te juichen. Nooit een antwoord hoeven geven. Want geen enkele vraag is het waard om te stellen.

Ik heb een connectie nodig. Iets van herkenning. Een vertrekpunt. A common ground. Wat hebben we gemeen? Waar gaan we samen heen? Waar sta je voor? Wat verafschuw je? Komt het overeen met waar ik voor sta?

Een ingewikkeld spel van communiceren, communiceren, communiceren. Mensen veranderen. Behoeftes veranderen. Staan we nog voor hetzelfde? Geloof jij nog steeds in wij zoals ik geloof in wij?

Wat boft degene die niemand nodig heeft. Geen schouder om op terug te vallen. Geen persoon die je kan teleurstellen. Niemand die getroost hoeft te worden.

Ze zeggen dat mensen die geloven in God het makkelijker hebben. Zij hebben een zin. Een antwoord. Maar degene die in niets gelooft zal nooit twijfelen. De gelovige wordt altijd getest. Zijn deze verlangens in lijn met de waarden waar ik voor sta? Kan ik het mezelf vergeven? Kan god mijn misstappen door de vingers zien?

De mens die in niets gelooft hoeft geen verantwoordelijkheid af te leggen. Het is nooit in conflict met verlangens en de ethiek. Met donkere gedachtes en de zonden die begaan zijn.

Want er zijn geen zonden. Er zijn geen grenzen. Er is geen vergeving. Nul conflict. Alleen maar mogelijkheden zonder consequenties.

De persoon die in niets gelooft heeft alles om voor te leven.

Dit zijn mijn bekentenissen. Je leest meer woorden van mij op papier. Ga naar http://store.psychokiller.eu

Foto: Filip Čaník