Ik kan iets wat jij niet kan. Voelen wat jij voelt. Ik voel het zelfs beter dan jijzelf. De enige kunst is om de juiste woorden te vinden zodat we elkaar beiden begrijpen, in wat jij voelt. Ik kan het bij iedereen. Ik voel het gevoel van zoveel mensen, dat ik me wel eens afvraag wat ik nou zelf voel.

Oh, let niet op mij, ik red me wel, denk ik dan. Maar ja. Als ik verdrietig ben. Gewoon echt verdrietig. Ben ik dan overprikkeld? Heb ik iets te veel van iemands mood overgenomen of is er iets met mij aan de hand?

Ben ik eenzaam omdat jij eenzaam bent of ben ik eenzaam omdat ik zelf door niemand wordt gevoeld?

Voelen wat een ander voelt gaat me gemakkelijk af.

Voelen wat ik zelf voel, meh, niet echt.

Misschien durf ik het niet bij mezelf. Bang dat het te heftig is en verschuil ik me maar achter die van anderen.

Ja, het put me uit. Ja, soms kan ik iemand helpen. Maar vooral ja: dan hoef ik zelf niets te voelen.

Dat gekke idee als ik intune op mezelf dat er misschien wel niets te voelen valt...

Dit zijn mijn bekentenissen. Je leest meer woorden van mij op papier. Ga naar http://store.psychokiller.eu