🪐Stel geen vragen waarop je het antwoord niet wilt weten

Als we de zoveelste tegenslag krijgen te verwerken, komt een vraag op die we niet willen stellen. De vraag waar we niet eens een antwoord op willen vinden.

Maar hij is er toch.

Het grote ‘waarom ga ik hier toch mee door?’

Ik betwijfel of dit wel het juiste moment is om die vraag te stellen.

Er is een andere methode, gezien in een Amazon-serie over een rijke Brit met droge humor die een boerderij probeert te runnen.

Ken je Clarkson’s Farm met die bullebak van het tv-programma Top Gear, Jeremy Clarkson (1960)?

Hij kocht in 2008 land met een boerderij erbij en probeert sinds 2019 zelf boertje te spelen.

Een heel productieteam aan camera’s en geluid en noem het maar op volgt hem voor de Amerikaanse streamer Amazon Prime. Zo zien we hoe hij probeert land om te ploegen, EasyCare-schapen fokt, te grote landbouwmachines huurt of koopt en een bijzonder varkensras slachtklaar wil krijgen.

Hoewel hij hulp krijgt van professionele landbouwmensen, is hij vooral koppig en opportunistisch en klunzig.

De EasyCare-schapen die je niet hoeft te scheren, zijn bijvoorbeeld helemaal niet makkelijk te beheren. De lieve varkens die hij heeft, zijn nauwelijks vet te mesten. En zelfs met een tractor met gps zaait ’ie scheef en slordig.

Maar niet elke mislukking is aan zijn enthousiasme, zijn droge Britse humor, zijn lompheid en de bureaucratie van de lokale overheid toe te schrijven.

Het weer is de grote vijand in al die tv-seizoenen van deze reeks. Wat op zich zeer ironisch is, aangezien Clarkson jarenlang bekendstond om het bagatelliseren van klimaatverandering.

In 2025 is het zo droog in Engeland dat er weinig groeit. Een jaar eerder regende het zo vaak en zo veel dat het zaaien van het land te laat van start ging. En het oogsten ook pas te laat kon gebeuren.

Hoewel Jeremy qua inkomsten niet afhankelijk is van zijn boerderij, doet het wel veel met hem.

Al die zorgen het hele jaar door. Al die uren aan arbeid die hij en zijn team erin hebben gestoken. Het is allemaal voor niets geweest.

Het lag niet aan hen. Het was te veel regen. Of te veel zon.

En dan, bij zoveel tegenslag, komt er maar één vraag op die je niet wil stellen, maar je stelt ’m toch.

Waar doe ik het toch allemaal voor?

Een vraag die veel boeren in Engeland in 2024 stelden. Want het was voor veel Britse boeren een rampjaar.

Een ervaren akkerbouwer, Simon Strong, die hem soms helpt met oogsten, kijkt er stoïcijner naar.

Je moet eigenlijk niet te veel grote vragen stellen na een mislukking. Want je zoekt naar antwoorden die je helemaal niet wil horen.

Juist bij tegenslag concentreer je je op het volgende seizoen. Een nieuw moment om te gaan zaaien, om dieren te fokken, om groenten te verbouwen.

En dan zie je wel weer wat het weer doet, of wat de kwaliteit van de grond is, of van het zaad, of van de dieren.

Dit is wat hij exact zei:

You don’t ask questions that you don’t want to know the answers to. Just concentrate on next year’s potential.

Wat een boerenwijsheid.

Zo zit het ook met tegenslag in ons eigen leven.

Juist bij somberte heeft het geen zin om de grote waaromvraag te stellen. Want hoe je je nu voelt, bepaalt ook de kwaliteit van het antwoord.

Gitzwart, negatief, cynisch, vol zelfbeklag.

Het beste is je gewoon te richten op de volgende cyclus in je leven.

Op het allerlaatste moment afgewezen bij een sollicitatie? Ga weer opnieuw zoeken naar vacatures.

Weer een gebroken hart? Installeer maar weer een datingapp en begin te swipen.

Een boek geschreven dat bijna niemand wil lezen? Begin met schrijven aan een nieuw boek.

Het gaat er juist om de volgende kleine stap te doen. Zoals een boer eerst het land zaaibaar gaat maken. En daarna pas zaait. En daarna pas met gif gaat spuiten. En daarna pas gaat oogsten.

Denk niet te ver in de toekomst met gedachten als ‘ik ben niet gemaakt voor geluk’ of ‘ik ben te oud voor deze vacatures’ of ‘niemand wil bij me blijven’.

Een stap per keer.

En zie vanzelf hoe die stap gaat.

Om daarna de vervolgstap te zetten.

Liefs,

tomson🪐

Dit is een aanvullende tekst op het boek ​Ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven​ (2026).