Actiefilms zijn eigenlijk mijn guilty pleasure... Kijken hoe een man hoort te zijn: sterk, slimmer dan de vijand, beheerst, gewelddadig. Alles wat ik niet ben.

Hollywood houdt van geweld en van seks. De Nederlandse regisseur Paul Verhoeven heeft in Hollywood veel films gemaakt waarin de ironie van Amerika nooit ver weg is. Hij pakt geweld en seks als thema en vergroot dat enorm uit. Erg geestig als je het doorhebt. Zoals de film Robocop. Een half mens-half robot die de gewelddadige straten van Detroit schoonveegt.

'Dead or alive, you're coming with me!'

Of de slechtste film ooit gemaakt volgens Amerikaanse critici: Showgirls. Over een stripster die het wil maken in Las Vegas. Zoveel borsten en uitbundige seksscènes dat het eigenlijk enorm lachwekkend wordt. Gelukkig kunnen steeds meer critici nu ook de ironie ontdekken in die film. Het is eigenlijk een meesterwerk dat de seksuele obsessie van Amerika enorm uitvergroot. Begin van dit jaar werd hier een documentaire van uitgezonden op de NPO.

De beste film van Paul Verhoeven vind ik Starship Troopers. Over planeet aarde die wordt aangevallen door insectachtige aliens. Via propaganda en een hoop testosteron worden de soldaten naar 'bugs planet' gestuurd om ze een lesje te leren. Het is bijna niet voor te stellen dat deze film voor 9/11 is gemaakt. Want het geeft heel goed weer hoe het Amerikaanse patriotisme werkt. De film is één en al ironie.

Helaas zijn veel actiefilms niet zo ironisch meer. Je hebt een soort revival tegenwoordig van de klassieke anti-actieheld. Die klassiekers ken je wel. Clint Eastwoord in The Good, the Bad and the Ugly of Sylvester Stallone in de eerste Rambo-film. Van die norse stille loners met een goede beheersing van een wapen.

Nu heb je John Wick met Keanu Reeves. John Wick is een huurmoordenaar met pensioen. Zijn aan kanker overleden vrouw laat hem een hondje na. Daisy. Als hij bij een benzinestation een paar Russen tegenkomt die zijn gave auto willen kopen, gaat het mis. Hij weigert. 's Nachts zoeken de Russen zijn huis op. Daar nemen ze zijn auto mee en vermoorden ze het hondje. John Wick zweert wraak op de sociopaten. Want je komt niet aan beesten.

Niets wordt aan de verbeelding overgelaten. Bloedspetters, krakende botten, pijnlijke grimassen op gezichten voor ze sterven. Elke vechtscène is net een dans.

Moet je dit eens vergelijken met het Griekse toneel in de vijfde eeuw voor Christus.

Daar zag je nooit geweld. Terwijl in de Griekse tragedies ook een hoop moord en doodslag was.