Waarom je soms fantaseert over een ander leven

Je wordt geleefd in plaats van dat je leeft.

Waarom je soms fantaseert over een ander leven

Het leven kan zo vol en druk zijn dat je ontsnappingsfantasieën krijgt.

Zelfs als je een gelukkig leven hebt, met een geliefde en kinderen of leuk werk en een leuk huis.

Er is altijd wat te doen. Er is altijd wat te organiseren. Het leven gaat maar door en door. Er zijn altijd zorgen.

Je wordt geleefd in plaats van dat je leeft.

M'n favoriete schilder Edvard Munch had een ingewikkeld liefdesleven. Stiekem met getrouwde vrouwen afspreken in het bos. Zoals met de vrouw van zijn neef. Hij schreef bij dit werk "I felt our love lying on the earth like a heap of ash".

Soms lijkt het wel alsof het bestaan de hectiek ís. En dan komen er gedachten op als ‘is dit het dan?’ en ‘ben ik nog wel verliefd op deze persoon?’ en ‘moet ik hier nog wel blijven wonen?’ en ‘moet ik hier nog wel blijven werken?’

Het ding met deze ingewikkelde vragen stellen is dat het ingewikkelde gevoelens oplevert. Sowieso in de buik. En in de manier waarop we met onze handen gaan bewegen. Het gevoel van onrust. En herinneringen aan het verleden. Toen het leven nog avontuur had.

En dan komt de vraag der vragen die je sowieso in een crisis stort.

Heb je wel iets bereikt eigenlijk in je leven? Als het antwoord nee is, wat is dan eigenlijk überhaupt de zin van het leven? Van jouw leven?

Dat is het moment dat er ontsnappingsfantasieën ontstaan.

Is je geliefde niet beter af met een of ander goed gekleed figuur van aan de overkant van de straat? Verdienen je kinderen wel jou als ouder?

Je bent altijd zo moe en gefrustreerd en verstopt achter je telefoon. Te swipen, naar wat eigenlijk?

En dan, staand bij de bakker. Of tijdens je dagelijkse rondje door het park.

De blik van een vreemdeling die jouw ogen vangt. De onschuldige glimlach. Het onverwachte gesprekje. Zo nietszeggend, terwijl tegelijkertijd je hele lijf aangaat.

Je loopt licht verward weg en daar is die dan. De verboden gedachte. Wat nou als ik met deze onbekende persoon een leven opbouw? Hoe anders zou mijn leven dan zijn?

Je wil het niet denken, maar je denkt het.

Sommige mensen volgen deze impulsen van de ziel. Die zien het als een teken om het leven op de kop te zetten. Dat zijn de avonturiers.

  • Nieuw werk.
  • Nieuw huis.
  • Nieuwe geliefde.

Verdriet is de prijs van je opnieuw levendig voelen.

De ander laat die gedachten maar razen. Wat heb je eraan om ze op te volgen? Aan de overkant van de rivier is het niet veel anders dan hier. Andere omgeving. Dezelfde hectiek.

Maar ook deze nuchterheid heeft een prijs. Namelijk sombere gevoelens.

'Dit soort kleinigheden' van Claire Keegan gaat o.a. over ontsnappingsfantasieën. Vrijdag daar meer over in je mailbox.

Ontsnappingsfantasieën zijn een teken dat je leven op dit moment te overweldigend en te druk is. Dat je te weinig aan jezelf toekomt. Dat je andere prikkels wil.

De gedachte is slechts een symbool. Maar wel een belangrijk symbool.

  • Vraag je af wat er nu ontbreekt.
  • Heb je meer rust nodig in je dag?
  • Meer intimiteit met je partner?
  • Meer plezier?
  • Een avontuurlijke vakantie?
  • Een andere rol in je werk?

Die dingen zijn uit te voeren, zonder je leven op de kop te zetten, lieve vreemdeling.

liefs,

tomson

Eerder gepubliceerd via de tomson darko club.