Bestond dat? Liefde op het eerste Tinder-gezicht? Waarschijnlijk niet. Liefde op het idee van iemands-Tinder-gezicht waarschijnlijk wel. Het waren slechts pixels op een scherm. Hoe kon dat de waarheid zijn?

Hoe kon ik er sowieso via internet achter komen of iemand was wie hij zei dat hij was?

Het was geen realiteit. Ik kon iemands energie niet voelen en niet zien. Mijn intuïtie kon niet goed genoeg werken online. Ik moest maar uit iemands getypte woorden en plaatjes opmaken of iemand volledig zichzelf was.

Ik zag in iemand wat ik wilde zien, online.

Ik raakte opgewonden van profielfoto’s met diep uitgesneden decolletés. Ik hield van dames met diepbruine, grote ogen die me zo zwoel aankeken vanaf een telefoonscherm.

In het echte leven, werd ik verliefd op de energie van iemand. Op iemands manier van praten en bewegen. Op iemands manier van denken.

Ik was praten, dansen, zoenen.

Niet chatten, geil chatten, foto’s uitwisselen, afspraakje maken.

In de online wereld werd ik geil van fantasieën zoals vieze praat in mijn oor, me aftrekken voor iemands ogen, iemands gezicht in het matras duwen.

Dit wilde ik uitvoeren met mijn Tinderdates. Ik wilde mijn chatfantasie herbeleven.

Ik wilde niets serieus beginnen. Want ik zou nooit een relatie kunnen beginnen met iemand die de hele dag met diep uitgesneden decolleté shirts rondliep. Ik zou nooit van iemand van wie ik echt oprecht hield het hoofd in het matras kunnen duwen tijdens het vrijen.

Liefde & lust. Het kon niet samengaan in mijn hoofd. Het waren twee verschillende werelden. Het waren twee verschillende verwachtingen. Twee verschillende type vrouwen.

Dus ik scheidde de vrouwen van wie ik zou kunnen houden van de vrouwen met wie ik keihard wilde neuken.

Met de een bedreef ik de liefde. Oprechte liefde. Vrijen. Lampen uit. Zintuigen aan. Met de ander was het lampen aan en porno maken.

De meiden die zo mooi en mysterieus en bijzonder waren, behandelde ik met care. Geen dubbelzinnige appjes, geknipoog of smerig geflirt, maar pure aandacht en interesse. Appen na een moeilijke tentamen. Haar taggen onder YouTube-filmpjes van haar favoriete dier. Nooit te snel zoenen, nooit te snel mijn hand op haar borst leggen.

Nooit iets buiten haar comfort zone doen. Haar grens was mijn grens. Zij bepaalde het ritme. Niet ik. Dat het misschien ooit ‘houden van’ zou worden.

Yara was anders.

Yara was lust&liefde in één.

Ik raakte ervan in de war. Totaal van in de war.

Zij was zo aantrekkelijk in een jurkje dat recht naar beneden viel. Zij was zo aantrekkelijk als ze onverwacht een vinger in mijn reet stopte tijdens de seks en ze kwam zo intelligent over als ze uren ging praten over het boek The Great Gatsby en wat dat met haar deed en hoe ze daardoor veranderd was. Ze kon me zulke diepzinnige vragen stellen, dat geen enkel ingebouwd verdedigingsmechanisme van mij meer werkte. Ze kon me zelfs laten huilen, als ze echt wilde.

Ik wilde in haar energie staan, omdat ik me er een beter mens door voelde.

Normaal gesproken luisterde ik nooit echt zo naar vrouwen die veel praatten. Ik deed alsof. Vaak hadden vrouwen te veel woorden nodig om een punt te maken. Of nog erger: er was geen punt.

Bij Yara wilde ik geen woord missen van wat ze zei. De drang was sterker dan bij de Instagram-app die ik om de vier minuten opende of de site van pornhub die ik steevast elke avond bezocht. Al deze verslavingen die ik dacht nooit af te kunnen zweren, waren in één keer weg toen ik haar ontmoette.

Ze was mijn verslaving. Ik wilde haar aandacht. Van niemand anders meer. Geen vrienden. Geen social media. Geen porno. Geen familie. Al mijn tijd was voor haar bestemd.

Ik wilde haar neuken, dagenlang. Ik wilde urenlang vertellen hoeveel ik van haar hield. Ik wilde 24/7 met haar knuffelen.

Dit kon niet echt zijn, toch?

Dit moest een droom zijn.

Zij moest vast een of andere eigenschap bezitten, die ze nog niet aan me had laten zien.

Waar was de psycho in haar?

Was ze heel jaloers? Was ze heel claimerig? Was ze heel smerig? Tufte ze met een gorgel onder de douche? Hield ze van kruiswoordpuzzels oplossen? Was ze zo iemand die in haar handen klapte als het vliegtuig was geland? Die met knuffelberen sliep?

Wat was de afschuwelijke niet te negeren catch waardoor er meteen geen toekomst meer in ons zat?

Misschien was het wel dat zij nooit aan al mijn zoetsappige fantasieën kon voldoen. Ik wist niet eens dat ik ze in me had.

Maar ze waren er.

Ze deed dingen met mijn hoofd.

Ze maakte me corny.

Ze maakte me horny.

Dat was nog nooit een vrouw gelukt.

Toch had ik beter moeten weten...

Veel beter.



Dit zijn twee boeken die ik heb geschreven:


🚬Je leest een verhaal uit de reeks Charlie
📖 Ik heb een boek geschreven: > Vrouwen die Charlie haten
📗 Ik heb enkele blogs gebundeld in een boek: > Digital love
📜 Bezoek m'n store met posters en boeken
📞 Laten we appen (en ontvang een appje bij het volgende verhaaltje) >
🌌1 november 2018 verschijnt na 2,5 jaar schrijven mijn nieuwe boek Ze volgt me niet terug. Meer weten? Laat je e-mailadres achter en ontvang wekelijks exclusieve updates over het boek.
📷 Foto via @iamwinter


Volg me via 📞WhatsApp. 1 op 1. Geen groepschat. Als ik wat geschreven heb, app ik je de link.

Doe dit en doe het goed:

  1. Voeg het nummer 06-44796441 toe aan je contactpersonenlijst
  2. Stuur vervolgens 'feest is AAN' met je voornaam naar mij
  3. Verwijder dit nummer nooit en te nimmer uit je adresboek. Anders ontvang je niks.

Als je er geen zin meer in hebt, app je me met de zin: 'Het is UIT'.