Nigel van der Horst (28 jaar) kookt, schrijft kookboeken, showt graag zijn spieren én tranen op Instagram en volgt psychokiller. Tijd voor een gesprek met deze chef met lef over kwetsbaarheid, een eitje bakken en haren wassen.

1. Ik ben geen koker. Ik probeer mijn tijd in de keuken te beperken tot maximaal twintig minuten. Ik lees de instructies van de Honigpakjes maar half. Eigenlijk doe ik maar wat. Zolang het maar snel klaar is. Kan je me een tip geven hoe ik meer plezier krijg in de keuken?

Probeer je te verdiepen in smaken en combinaties. Lees er een paar boeken over. Ga kennis op doen. Je weet dan beter waarom je iets maakt. Waar het vandaan komt. Wat de gedachte erachter is. Zo maak je het voor jezelf leuker. Probeer eens een ingewikkeld recept uit te voeren. Ik vind koken in m’n eentje het leukst. Het is echt ontspanning voor me. Ik zet muziek op en dan ga ik aan de slag. Het ligt aan mijn stemming naar wat voor muziek ik luister. Van klassieke pianomuziek, ouderwetse hiphop tot singer-songwriter.

2. In mijn studententijd kocht ik van die diepvriesaardappelschijfjes. Die bakte ik op in een pan. Een pot witte bonen in tomatensaus erbij en wat van die goedkope vissticks die al uit elkaar vielen als je ernaar keek. Dat was mijn feestmaaltijd. M’n oud-studiegenoten hebben het er nu nog over. En ik wil best bekennen dat ik dit nog steeds wel eens voor mezelf maak. Is jouw mening over mij nu drastisch veranderd nu je dit weet?

Ik probeer sowieso niet snel een mening te hebben over iemand. Dit hoort een beetje bij de studententijd als je weinig geld hebt om te koken, toch? Ik vind het alleen maar mooi.

3. Heb je een gouden tip hoe ik mijn gebakken ei op de zaterdagochtend naar een hoger culinair niveau kan tillen en indruk kan maken op m’n bedpartner?

Op mijn site staat een recept: The chef’s omelet. Je maakt het door sriracha in je beslag te doen. Je kan er klein beetje paprikapoeder bij doen. Of kokosmelk. Zo maak je er een heerlijke omelet van.

4. Je maakt er geen geheim van op Instagram. Jij werkt aan dat lijf van je. Hoe vaak sport jij per week en hoe motiveer jij jezelf om elke keer weer die drempel over te stappen van de sportschool?

Ik train vier keer in de week, maar ik ben er elke dag mee bezig. Als ik niet train, zorg ik ervoor dat ik veel beweeg. Ik train sinds ik 16 jaar ben. Dat is bijna de helft van mijn leven. Het is een deel van wie ik ben. Het is als tandenpoetsen. Ik heb geen doel van hoeveel ik wil wegen of wat voor gewicht ik wil tillen. Dit is wie ik ben. Ik krijg er energie van. Het geeft me ontspanning. Ik heb het nodig. Het komt niet vaak voor, maar als ik een paar dagen niet sport, dan zit ik gelijk minder goed in mijn vel. Ik weet wat het sporten met mij doet, het maakt me blij en gelukkig. Ik voel daarom die drempel niet. Ik kan me wel voorstellen dat mensen die drempel ervaren. Als je wil sporten en je staat daar in de sportschool en je weet eigenlijk niet wat je moet doen of wat je aan het doen bent, ja, dat motiveert natuurlijk niet. Dan voel je die drempel wel.

5. Een ding stoort me erg aan de gym. Sporten in het openbaar is best kwetsbaar. We staan daar maar te zweten en te ploeteren op die machines. We kunnen onze geuren niet meer verbergen. Wat me zo stoort is het ongegeneerd kijken van mannen naar de vrouwen die er hun oefeningen doen. Stoor jij je er ook zo aan? En zo ja, vind je dat ik die mannen moet aanspreken of moet ik het gewoon laten gebeuren?

Als het te ver gaat moet je er wat van zeggen. Ik sport niet bij een keten zoals Basic fit. Ik zit bij een serieuze gym. Daar is iedereen met respect aan het sporten. Dan gebeuren dit soort dingen niet. Ik snap dat bepaalde poses sensueel zijn en zulke gedachtes oproepen, maar iemand is daar om te sporten. Je bent dan echt een eikel eerste klas als je dan gaat flirten, ze gaat aanspreken of gaat nastaren.

6. In de sportschool zie ik vaak mannen verheerlijkt naar zichzelf kijken in de spiegel. Ik vond dat echt overdreven ijdelheid. Tot ik zelf aan mijn spieren ging werken. Toen betrapte ik me erop dat ik ook naar mezelf begon te kijken in de spiegel, verheerlijkt. En ik kan je zeggen, het is echt bevredigend om resultaat te zien van het optillen van die gewichten. Nu knipoog ik naar mezelf in de ochtend in de spiegel. Herken jij dit?

De zelfliefde is zeker gegroeid door het sporten. En dat is logisch. Als je een nieuwe auto hebt gekocht, dan kijk je er toch ook even elke ochtend met trots naar? Dat heb je dan toch mooi bij elkaar verdiend. Met sporten zie je progressie, je ziet dat je bezig bent. Ik vind het logisch dat je zelfvertrouwen krijgt en jezelf gaat bewonderen. Ik moet zeggen dat toen ik met sporten begon er ook een beetje in doorsloeg. Als ik met een vriend video’s en foto’s van onszelf terugkijk van toen. Man. De poses die we deden... We namen onszelf echt iets te serieus. Ik denk dat als je een doel wilt halen, dat iedereen een overdreven periode meemaakt. En daar is niets mis mee. Dan weet je op een gegeven moment dat je er te ver in doorslaat en dat je dan even wat moet minderen. Dat zorgt voor balans. Het kan je positief maken. Maar het kan je ook onzeker maken. Met sporten zie je er nooit hetzelfde uit het hele jaar. Je komt aan, je valt af. Sommige mensen gaan dan heel erg op zichzelf letten en worden onzeker van die kleine tegenslagen. Dat is eigenlijk nergens voor nodig. Niemand ziet het, behalve jijzelf.

7. Je hebt van die lange manen. Ik ben daar wel beetje jaloers op. Ik begin al tekenen van kaalheid te vertonen. Welk merk shampoo gebruik jij?

Ik vind het grappig dat je dit vraagt. Ik zou niet zo snel een haartutorial geven, zoals vrouwen op YouTube dat kunnen. Dat past niet bij me. Dat vrouwen dit zouden vragen aan mij, oké. Maar ik krijg in mijn DM’s op Instagram vragen van mannen om tips. Dat vind ik echt prachtig. Daar geniet ik van. Ik was mijn haren eens in de drie weken. Als ik ga stappen en m’n haren ruiken naar rook, dan was ik het direct. Dat vind ik zo smerig. Ik gebruik Andrélon perfecte krul en smeer er wat kokosolie in. Dat werkt het beste. Best gek toch dat mannen zo weinig over persoonlijke verzorging met elkaar praten? We doen het allemaal. Als je op een date gaat of een leuke avond met je vriendin hebt dan doen we toch moeite? Even goed scheren. Dagcrème op, lekker luchtje erbij. Bodylotion. Ik vind dat juist iets stoers hebben. Maar wij mannen onderdrukken het ergens en praten er nooit over met elkaar.

8. Hoe lang volg je pschokiller al eigenlijk en heb je er wat van geleerd?

Een jaartje ongeveer? Ik herken me erin en ik sta achter je woorden. Ik kan me ermee identificeren. Af en toe is het cynisch, zoals ik ben. Maar het is ook positief. En duister. Die afwisseling is perfect. Dan klopt het voor mij. Die balans.

9. Welke vraag wil je aan mij stellen?

Waarom volg je mij eigenlijk?

Je bent een hoop wat ik niet ben. Je houdt van koken, je hebt lange manen, je werkt keihard aan dat lichaam van je. Aspecten waar ik beetje wars van ben. Maar waar ik mezelf in vind bij jou is de kwetsbaarheid die je toont. Je bent puur mannelijk en kwetsbaar en dan lijk je eigenlijk in alle opzichten op mij. Dat filmpje met je moeder, waar je je tranen de vrije loop laat. Nou, dan begin ik ook te tranen hoor. Je hebt af en toe zulke oprechte posts die direct uit je hart komen. En de foto’s waar je in een luchtig shirt een hamburger eet, vind ik gewoon puur mannelijkheid en dat vind ik verdomd sexy. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

Ik ben niet zo heel goed in praten over mezelf. Zelfpromotie is ook niet echt een gave die ik heb. Maar ik vind het wel leuk om te praten met m’n volgers. Daarom interview mijn volgers. Je vindt de andere interviews hier.