Je bent onbevredigbaar. Je laat nooit aan anderen zien wat je echt denkt of voelt.

Je verstopt je achter die verleidelijke blik, met je gevatte woorden waar je iedereen mee inpakt.

Je verrookt je longen en je verzuipt je lever.

Je vergeet jezelf op de dansvloer.

Je vergeet jezelf, naakt in de armen van een vage man, omdat die zo lief naar je keek bij de bar.

Je bent een wandelende tijdbom, op zoek naar een antwoord over wie je echt wilt zijn.

Ik kan niet ontkennen dat ik me licht opgewonden voel dat je over me hebt gefantaseerd.

Ook al ken je me niet eens echt heel goed.

Ik zeg het hier per direct, out in the open: Ik wil graag voor je staan, schat.

Naakt, in een kamer die slechts verlicht wordt door de televisie.

Ik wil de weg naar je ziel vinden en elk woord uit je krijgen over alles wat je ooit dwars heeft gezeten in je leven.

Ik wil je traanbuis leegtrekken met mijn woorden tot je uitgedroogd op de grond ligt en me smeekt om je water en zout te geven.

Ik wil je schouders masseren en met mijn handen over je gezicht glijden, ik wil je horen kreunen en ik wil dat je al hijgend mijn naam roept.

Als je die zou weten.