#17. Vreemdgaan doen we voor de ander

Aangekomen in Groningen wisten we op de een of andere manier wat er ging gebeuren vannacht: Magie.

Met z’n tweeën in een stad die we niet kenden, maar bruiste van het leven. We hadden geen slaapplaats, dus wisten we dat we tot 8 uur ‘s ochtend doorgingen met dansen, zuipen en praten. En dan gingen ontnuchteren tot een uur of 11 in een broodjeszaak om dan voldaan terug te keren naar Utrecht.

Het idee dat we nog meer dan 14 uur hadden te gaan met z’n tweeën, gaf me een veilig en blij gevoel. We gingen geschiedenis schrijven in onze eigen nog te schrijven biografie.

Elke keer als Hein me aankeek, leek het even alsof ik er toe deed. Hij was alles wat ik niet was. Hij gaf me zelfvertrouwen, zijn gedachten waren beter doorontwikkeld dan die van mij en hij had dezelfde drang om te zuipen en te feesten. Bovendien was hij onvoorspelbaar en voorspelbaar tegelijkertijd.

Het was 16.00 uur. Hij sloeg me op mijn schouder toen we de Grote Markt opliepen. ‘Kerel, we gaan er wat van maken.’

Een blonde magere studente met kakker –R wilde ons een lot verkopen, zodat we miljonair konden worden. Hein probeerde een afspraak met haar te maken dat ze ons vannacht kon rondleiden in de stad. Maar hoe groot zijn aura ook was, ze was niet te overtuigen.

‘Je moet begrijpen dat ze wel wil, maar niet durft toe te geven aan haar verlangen,’ zei Hein toen we van haar vandaan liepen. ‘We worden geregeerd door de denkbeeldige beperkingen van anderen.’

‘Hoe bedoel je.’

‘Waarom zou ze niet met ons mee willen? Twee knappe hunks die haar saaie leven willen doorbreken en haar beloven een nacht vol plezier en avontuur te geven. Dat wil iedereen toch? Maar de gedachte aan haar vriendje beperkt haar. Alsof je in een relatie geen plezier mag hebben met andere mannen. Wellicht beperkte het idee dat ze iets met haar vrienden moest doen vannacht. Terwijl dat al jaren hetzelfde ritueel is. Eten, slapen, raven en nog een keer. Elke zaterdag weer.’

‘Klopt, dat is de reden dat ik geen relatie wil hebben op dit moment,’ zei ik. ‘Het beperkt me zo.’

‘Wat? Doe niet zo stom. Dat is een hele maffe uitspraak.’

Ik keek Hein aan of hij dit meende. Hij zei: ‘Je maakt een denkfout. Je kan een relatie hebben en dan nog de overtuiging hebben dat je onbeperkt bent. Zoals ik. Ik ben onbeperkt.’

‘Heb je een open relatie?’

‘Nee. Ik ben onbeperkt. Dat betekent dat ik doe waar ik zin in heb. We zijn allemaal vrij. Het zijn denkbeeldige handboeien die we voelen,’ zei Hein.

‘Ik hoop dat ik je begrijp,’ zei ik.

‘Het gaat niet om de seks met anderen. Ook niet om het zoenen. Het gaat erom dat je kan doen waar je zin in hebt. En als er een moment ontstaat waar twee zielen met elkaar willen zoenen, dan zal ik met een andere meid zoenen. Dat moment moet ontstaan. Daar moet je niet naar streven. Bovendien, het verandert niets aan het gevoel dat ik heb voor mijn vriendin PJ. Dat gaat zoveel dieper. Dat is zoveel sterker. Vrijheid. Ik leef in vrijheid.’

Toen keek hij me aan. ‘Jij dacht dat jij in vrijheid leeft. En in een moment. Maar dat is niet zo. Je denkt verkeerd. Dat moment bestaat niet als je de handboeien van het leven voelt. Die miljoen euro van die loterij gaat je niet redden van jezelf.’

‘Ik wil geen miljoen euro. Het lost niets op. Wat vind je vriendin van die ideeën van je over onbeperkt zijn?’

‘Zij is verslaafd aan mijn aandacht. En ik ben verslaafd aan haar vraag naar mijn aandacht. Ik wil elke dag weer alles wat ik heb aan haar geven. En PJ ontvangt. Continue. Een relatie is geen optelsom van overeenkomsten en zwaktes die je voor elkaar compenseert. Het gaat om behoeftes en verlangens. Ik heb een behoefte om te delen, zij het verlangen om te ontvangen. Daarom passen we perfect bij elkaar. You know.

‘Het lijkt erop alsof ze me altijd negeert.’

‘Waarom zou ze jou aandacht moeten geven als ze mij wil?’

‘Geen idee. Omdat ik een vriend van je ben. En zij een verlengstuk van jou is. Daarom behandel ik haar met respect en wil ik dat graag terug ontvangen.’

‘Zij heeft jou niet nodig. Ik ben alles voor haar. Het interesseert haar niets met wie ik omga. Zij wil mij. En mij alleen. Als ze met jou en anderen bezig gaat houden, wordt ze jaloers. Want ik deel mijzelf ook met jou en al mijn andere vrienden. ‘

‘Maar zij deelt haar aandacht toch ook? Jullie wonen verdomme in een woongemeenschap.’

‘Je denkt te beperkt. Je denkt veel te beperkt,’ zei Hein.

Ik wilde hem zo graag begrijpen. Zo graag.

Mis niets. Ontvang het volgende verhaal direct in je mailbox

< Vorig bericht Volgend bericht >

Bestel nu

Tomson Darko

About Tomson Darko

Ik doe het altijd met condoom en gebruik nooit drugs. Bedenker en schrijver van Psycho killer blog. Je vindt me op huisfeestjes in de keuken. Schrijver van boek 'Vrouwen die Charlie haten'.

Comments