Dames en heren. Jongens en meisjes. Transgenders en genderneutralen. We staan voor een rood sein. Nog steeds. Excuses voor het ongemak.

‘Hé!’

‘Hoi?’

‘Juliette toch?’

‘Ja?’

‘Ik ben Jackie.’

‘Ik weet wie je bent’, zei Juliette.

‘Ik dacht al wel dat jij het was. Ik kom hier tegenover je zitten even, oké?’

Ze had haar jas open. Ze had geen bh aan. Ze had zo’n kutkop. Ik had haar al een tijdje gezien en deed al een tijdje net of ik haar niet zag.

Nu dit.

Jackie ging tegenover me zitten. Helemaal comfortabel en wel. Ze liet zelfs een zucht van ontspanning los.

‘We staan echt al tien minuten stil en ik heb geen trein ons zien passeren of tegemoet zien komen. Vreemd’, zei Jackie.

‘Denk het.’

Ik keek naar buiten. De trein stond in Utrecht. Paar kilometer verwijderd van het station. Ik kon mijn wijk bijna zien.

‘Hé. Je hebt het niet zo op mij, hè?’, vroeg Jackie.

‘Nee hoor. Nee. Ben gewoon moe’, zei ik.

‘Ik hoorde dat het over is tussen jou en Yort. Sorry hé.’

‘Meen je vast niet.’

‘Tuurlijk wel.’

Het zag er niet uit dat ze het meende. Ze keek te vrolijk. Ze genoot hiervan.

‘Heb je hem pas nog gezien dan?’, vroeg ik.

‘Je kan denken wat je wilt denken. Het enige waar niemand controle over heeft... Gedachtes. Maar voor het geval het je wellicht iets boeit. Ik heb ‘m al tijden niet gezien.’

‘Tijden?’

‘Meer dan een jaar? Hij ging naar het buitenland toch? Voor een tijdje? En nu is hij terug of zit hij daar nog?’

‘Hij is terug.’

Ze wist het echt niet.

‘Sorry om te horen’, zei Jackie, ‘ik vond jullie leuk samen. Ik weet niet. Jullie waren schattig. Gewoon echt schattig.’

‘Dank je… denk ik.’

‘Hoe lang waren jullie zo schattig samen?’

‘Zeven.’

‘Ik heb met je te doen. Echt. Zeven jaar. Shit man. Je zag ‘t zeker helemaal voor je. Het pad stond voor de komende dertig jaar vast in je hoofd. Het gaat nooit zoals je vooraf bedenkt. Nooit. Miskraam. Kanker. Ongeluk. Slippertje. Of gewoon gevoelens die verdwijnen. Alles wat we doen. Elke keuze die we maken, is gericht op een toekomst die niet bestaat. Gek niet? Want de toekomst bestaat niet. Het is gewoon dat wij mensen besef van tijd hebben. Dat we oorzaak-gevolg snappen en weten dat er een morgen komt. Maar de morgen is een hypothese. Geen waarheid. Ik heb met je te doen meid.’

‘Dankje, denk ik’, zei ik en vervolgens, ‘Jij? Heb jij relaties gehad? Heb je nu een vriend?’

‘Ha. Juliette. Ik heb gemiddeld een keer per jaar een relatie en elke keer weer ben ik ervan overtuigd dat hij de ware is en we voor elkaar gemaakt zijn en we gaan trouwen en heel veel meer. Baby’s. In een graf eindigen. Alles. Als ik dat gevoel ook niet heb, begin ik er ook niet aan. En elke keer weer is ‘t binnen een jaar over. De ironie. Ja toch? De ironie.’

Ze had tranen in haar ogen. Ze was kwetsbaar. Ik had Jackie nooit kwetsbaar gezien. Ze durfde zich kwetsbaar op te stellen tegenover mij. Ik smolt weg.

‘Klinkt kut’, zei ik.

‘Het is bij mij alles of niets. Mijn partners kunnen me vaak niet aan. Ik beangstig ze. Ik ben seksueel te agressief denk ik.’

‘Mis je ze ook zo erg?’

‘Schat. Ik sterf elke keer weer als het over gaat. En hard dat ik sterf. Ik ben Jon Snow. Ik sta op. Uiteindelijk. Maar het is niet iets waar ik nou weer naar uit kijk. Dat gevoel.’

What doesn’t kill you... Ik weet niet. Mensen zeggen dat tegen me. Ik vind het een kut advies.’

‘Het is ook een kut advies.’

‘Het is zo nietszeggend.’

‘Ze willen eigenlijk zeggen: wees blij dat je er nog bent, get a grip.’

‘Ja dat ja!’

‘Moest je verplicht van hem aan de pil?’ vroeg Jackie.

‘Wat?’

‘Moest je verplicht van hem aan de pil?’

‘Ja?’

‘Gek niet? Dat wij degene moeten zijn die dikker moeten worden en waar ‘t libido van naar beneden moet gaan. Ik slik ‘m niet meer hoor. Stuk makkelijker. Voel me stuk zelfverzekerder. En slanker.’

Jackie keek me zo doordringend aan. Alsof ze tot me door wilde dringen. In me wilde komen met haar blik.

‘Ik slik ‘m maar gewoon door. Al weet ik niet voor wie of wat’, zei ik maar, ‘ik had laatst overigens bijna seks. Ik weet niet eens waarom ik dit tegen je vertel. In een smerig toilet in een kroeg in de stad.’

‘Kinky. Was het fijn?’

Jackie beet op haar lip. Nog steeds zat ze me aan te staren.

‘Nee.’

‘Klinkt wel fijn. Gewoon, als je zin hebt, om seks met iemand te hebben op een toilet in een kroeg. Het is gek dat we in een relatie ons opeens binden en onszelf zo beperken. Die dingen die we nooit aan onszelf zouden opleggen. Porno kijken, praten met iemand van het andere geslacht, fantaseren over iemand. Ik weet niet. Al die dingen die opeens niet meer kunnen of mogen. Misschien is het toch makkelijker om vrijgezel te zijn. Vind je niet?’

‘Ik heb niet het idee dat ik dat nu al kan zeggen.’

‘Vraag jij je nooit af waarom mannen eigenlijk twee ballen hebben?’

‘Wat?’

‘Zaadballen. Je weet wel.’

‘Ik heb eens gelezen dat symmetrie en hoe wij dat overal om ons heen zien, slechts een verzinsel is van ons brein. Zo verwerkt het brein de wereld om ons heen. Symmetrie. Hoe symmetrischer, hoe knapper of mooier we iets of iemand vinden.’

‘Hoe weet je dat?’

‘Google.’

‘Google weet alles, niet? Google weet alles wat je graag wilt weten. Het is die spiegel in het sprookje Sneeuwwitje, die vertelt wat je wil horen. Tot je op een dag leest dat iets niet klopt in je wereldbeeld.’

‘En dan moeten mensen sterven’, zei ik.

‘Wauw. Ik – snap – exact – wat jij bedoelt. Juliette. Wat een inzicht op deze zaterdag. Dan moeten zij inderdaad sterven. En hard. Woon je nog steeds in Utrecht?’

‘Ja.’

‘We moeten eens afspreken. Echt girl.’

‘Ik dacht dat je bij Yort was afgelopen weken.’

‘Waarom dacht je dat?’

‘Omdat hij je leuk vond.’

‘Pff. Toen waren we vijftien jaar of zo.’

Ze keek zo ernstig. Zo serieus.

Fake people. Fake love.

Nee.

‘Waarom zou leeftijd uitmaken?’, vroeg ik, ‘het gevoel was daar toen. Vast ergens opgeslagen in het hoofd. We zijn niet die mensen uit de film Memento.’

‘Denk je?’

‘Geen idee. Ik praat ook maar iemand na.’

‘Memento. Leuke film?’

‘Ken hem alleen van de samenvatting van Wikipedia.’

‘Heb Yort meer dan een jaar niet gezien’, zei Jackie.

Hoe kon ik mezelf wijsmaken dat hij bij haar was afgelopen tijd? Ik was zo kinderachtig. Mijn gedachtes zijn echt blijven steken bij toen ik vijftien jaar was.

Fuck.

‘Waarom was de seks niet fijn in het toilet?’, vroeg Jackie.

‘Ik kon het niet. Ik blokkeerde of zo en hij voelde dat denk ik aan. Zijn lul werd slap en daarna weer - nou ja - stijf, maar niet stijf-stijf.’

‘Het is ook raar, na een relatie met iemand anders naar bed gaan. Maar het blijft niet altijd raar. Het is gewoon spannend en ongemakkelijk. Maar wel fijn ongemakkelijk. En leuk. Om een nieuw iemand te leren kennen en opnieuw te ontdekken wat hij fijn vindt en wat jij fijn vindt in bed.’

‘Dat klinkt wel heel relaxed.’

‘Doe het gewoon. Als je er klaar voor bent. Niet dat je nu direct. Nee tuurlijk niet. Maar wacht ook niet te lang, denk ik. Ik weet niet. Kijk ons hier in de trein zitten dan. Elkaar adviezen geven.’

Dames en heren. Zoals u merkt, rijden we weer. Utrecht Centraal. Dames en heren. Utrecht Centraal.


Nieuw boek uit • Digital love • Bestel het boek of e-book meteen >

Foto via [@lotmyspirit](https://www.instagram.com/lostmyspirit_/


Nieuw!

Volg me via WhatsApp. 1 op 1. Geen groepschat. Als ik wat geschreven heb, app ik je de link.

Doe dit en doe het goed:

  1. Voeg het nummer 06-44796441 toe aan je contactpersonenlijst
  2. Stuur vervolgens 'feest is AAN' met je voornaam naar mij
  3. Verwijder dit nummer nooit en te nimmer uit je adresboek. Anders ontvang je niks.

Als je er geen zin meer in hebt, app je me met de zin: 'Het is UIT'.