#19. Een onderbroek geeft gemak en comfort aan het leven

‘Het was wel opwindend, hoe ze haar onderbroek uittrok,’ zei Hein. ‘Onderbroeken zijn heel opwindend,’ zei ik. Terwijl ik me afvroeg wat ik smeriger vond: Hein chips zien eten of dat wijf zien pissen. We gingen weer zitten. Ik nam een slok van mijn Pepsi. ‘Dat meen je hè? Over…

#18. Hoe je als vrouw moet plassen in het openbaar

In een steegje in de binnenstad van Groningen zaten we op de grond een zak Lays chips leeg te vreten en Pepsi cola te drinken. Hein at als een beest. De chips schepte hij massaal zijn mond in. Alsof hij voor het eerst chips proefde. Toen hij begon te kauwen…

#17. Vreemdgaan doen we voor de ander

Aangekomen in Groningen wisten we op de een of andere manier wat er ging gebeuren vannacht: Magie. Met z’n tweeën in een stad die we niet kenden, maar bruiste van het leven. We hadden geen slaapplaats, dus wisten we dat we tot 8 uur ‘s ochtend doorgingen met dansen…

#16. Toen we naar Groningen gingen

Ik staarde naar het plafond. Naar de deurknop. Naar de kozijnen van het raam. Toen het verlossende sms’je kwam. Hein wilde tijd met me doorbrengen; in Groningen. Een uur later zat ik met hem in een auto die hij geleend had van zijn half-oom. ‘Is dit niet het leven…

#15. Hoe Nokia mij een les leerde

Twee korte bliepjes met een korte pauze en dan weer twee bliepjes, schrikte deze nacht voor even op. Ik lag languit op de grond en voelde de vochtige grassprieten in mijn steken. De maan scheen zo helder vannacht. Hein keek naar zijn Nokia-telefoon en zelfs in deze duisternis kon ik…

Hoe ik een vreemdeling ontmoette die zei me te kennen uit een vorig leven (maar me nog steeds een klootzak vond)

1. Vrouwen; laat me met rust Het maakte me zenuwachtig: Vrouwen die mij in de kroeg aanspraken. Noem me ouderwets. Het klopte niet. Het was opmerkelijk dat juist Nicole me aansprak. Twee koppen kleiner dan ik, gehuld in een bloemetjesjurk, leek ze op Ellen Page. Ze had geen verlangen naar…

#14. De nacht is van ons

Gewapend met een fles whisky en een gedraaid sjekkie in zijn mond, balanceerde hij met een been op een betonnenblok. Het lag daar tussen twee vervallen boerderijnen in, aan de rand van Utrecht, ver verwijderd van de weg en de bewoonde wereld. De maan gaf ons voldoende licht om elkaar…

#13. Toen ze geen “hallo” zei

We zouden wat gaan doen: Nik, ik en Hein. Maar Nik zei uiteindelijk af. Wat me niets verbaasde. De uitbarsting op het strand was nog steeds “aanwezig”. Dus ging ik alleen met Hein opstap. Zijn huis bevond zich op een braakliggend terrein tussen twee woonwijken in. In het midden van…

#12. Staren naar de zee

Ik wachtte tot Hein naar buiten kwam. Toen hij kwam bood hij me een sigaret aan. We staarden beiden naar de zee. Al rokend. Ik vroeg me als kind vaak af wie aan de andere kant van de zee naar onze kant keek. Bij het wc-hokje was een klein muurtje…

#11. Het toilet bij het strand gaf me het idee dat ik weinig voelde

Ik wist niet wat me overkwam. Nik was een van mijn beste vrienden, maar hij probeerde ten koste van mij indruk te maken op Hein. Zo was onze relatie niet. Zo wilde ik niet behandeld worden. Ik stond voor het urinoir. Het stonk naar chloor en pis, bovendien deed de…

#10. Hugh Hefner was een vriend van mij

Toen Hein en Nik met hun natte lichamen op hun zanderige handdoeken neerplofte en hun ogen dichtknepen voor de felle zon, deed ik net alsof ik ze niet zag. Ik weigerde te vragen hoe het was. ‘Charlie. Wat wil jij nou met je leven?’ Vroeg Hein die snel zijn spijkerbroek…

#9. Ik had niets met zand en verlangde daarom terug naar Netflix

Het strand aan de zee was zanderig, winderig en frisser dan ik me had kunnen voorstellen. Binnen vijf minuten kwam ik tot de conclusie dat dit een plek was waar ik zelfs levend niet gevonden wilde worden. ‘Best leuk dat strand, alleen jammer van al dat zand,’ zei ik. Maar…

#8. In de trein naar Scheveningen

De zomer was een tijd van verveling, bezinning en verveling. Iedereen was de stad uit. De warmte maakte me loom. Ik had nergens zin in. Het was een verademing toen Nik me belde en vroeg of ik mee ging naar de zee. Daar had ik vrienden voor. Om de dag…

#7. Mooie meiden in de bus

Ik bestudeerde de vriendin van Hein. Ze zat bij het kampvuur met Liselotte te praten. Ze heette PJ. Wat je op het Engels moest uitspreken (pie-djee). Ze had haar kont geperst in een te strakke zwarte broek, waardoor haar bilspleet ruim boven van alles uitkwam. Haar strakke witte hemd gaf…

#6. Wanneer de alcohol inslaat ben ik omringd met mafkezen en idioten

De groep oud-studiegenoten van Nik was tot de ontdekking gekomen dat een kampvuur meer was dan een hachelijk gevoel van warmte. Achter elkaar sprongen ze over de vlammen heen. Eerst de jongens. Daarna ook de meiden. Nik deed met een salto over het kampvuur zijn oud-studiegenoten versteld staan. Hein (ik…