Ik voel me als verlamd
Kom maar niet tot leven.
Heb mezelf de vraag gesteld
Wat houdt me dan toch tegen?

Ik lijk een angst te hebben
Voor alles wat er is.
Bang te falen vol met schaamte
Dus ik kom tot niks.

Daardoor heb ik de kracht niet
voor die eerste stap.
En voel ik me nog meer loser
Kwetsbaar, zwak en slap.

Dus wachtend op ik weet niet wat
Zijn het zinkende rondjes die ik maak.
Totdat iets me bij gaat sturen
Of ik hard de bodem raak.