Zo. Vrouwen die Charlie haten bestaat één jaar. Hoe voelt dat?
Wil je voelen hoe ik me nu voel?

Nee dankje. Hoeveel heb je er verkocht?
Bijna 800 exemplaren. In een jaar tijd. En zelf al die boeken ingepakt hè? I rule.

Nog wat van geleerd van al dat zaken doen?
Een hoop. Ik koop nooit meer Action-enveloppen. Wat een bagger dingen. Er zaten zoveel misdrukken bij dat ik alleen met geweld het boek erin kon krijgen. Sorry jongens als de enveloppen er klote uit zagen.

Rijk van geworden?
Mijn doel was om van al het geld dat ik overhield een MacBook Air te kopen. Ik heb ‘m nog steeds niet in huis.

How come?
Nou. Zelf een boek uitgeven is wel een beetje vallen en opstaan. Ik heb lange tijd te kleine labels gebruikt. Daardoor werden die boeken niet gescand bij Postnl en verdwenen ze van de radar. God zege de greep dat ze ooit zijn aangekomen. Weet je hoeveel een fatsoenlijke labelprinter kost? Daar kan ik ¼ deel van een iPhone voor kopen. Nu jij weer.

Arme jij.
Nee hoor. M’n schuur is veranderd in een mini-uitgeverij. Heel schattig.

En nog steeds geen MacBook Air.
Ik moet maar eens een accountant inhuren denk ik.

En nu dus een hardcover versie van het boek Vrouwen die Charlie haten.
Ja. Het was of een MacBook Air of een hardcover editie laten drukken. Ik koos voor het laatste. Die dingen zijn rete duur man. Ik sta nu rood. Daarom ook een eenmalige actie. Maar mij hoor je niet klagen. Ik gun iedereen een hardcover versie van Vrouwen die Charlie haten. Lekker zwaar. Zo mooi gedesignd ook door Matthieu. Ik weet bij god niet wie hij is, wat hij doet, hoe hij denkt. Hij stuurt gewoon af en toe zonder toelichting een pdfje op en daar moet ik het mee doen. Fantastisch niet? Ik wou dat vrouwen zo waren. Zonder een woord uit te spreken binnen komen, kleertjes uit, op bed gaan liggen, benen wijd, erop kruipen, na drie minuten er weer af. Zij kleedt zich aan en vertrekt.

Romanticus.
Sir, yes sir.

Verder nog leerpunten als beginnend mini-uitgeverij?
Ja, ik heb uiteindelijk iDeal in huis gehaald. Dat is me ook een drama zeg. Wat een rondslomp aan administratie om dat te mogen inzetten. Ik moest zelfs m’n DNA afstaan. Echt waar. Maar wel handig, iDeal op de website. Had ik veel eerder moeten doen.

Voel je nu ook een zakenman?
Nee.

Gaat Digital Love nog verder?
Ja. Net verder gegaan. Check it.

Wanneer komt er een vervolg op het boek Vrouwen die Charlie haten?
Ik ben onderweg. Al op de helft. Het wordt zo gaaf, bruut, donker en sexy tegelijkertijd.

Wanneer klaar?
Ik weet het niet.

Dit jaar?
IK WEET HET NIET.

Want?
Het zou gaaf zijn als het net voor de zomer lukt. Maar als het tegenzit pas in november. Ik doe m’n best.

Gaat het weer over Charlie? En al die vrouwen?
Nee. Nieuwe karakters. Nieuw verhaal. Maar wel meer seks, meer drugs, meer eenzaamheid, meer geweld, meer fucked-up vrouwen. Meer alles.

Even terug naar Vrouwen die Charlie haten. Wat ga je doen als je 1.000 exemplaren hebt verkocht van?
Niks.

Hoezo niks.
Feest vieren omdat je blij bent wordt zo overschat…

Aansteller.
Coke en hoeren. Oké? Coke en hoeren.

Zo krijg je die Apple-laptop nooit bij elkaar gespaard.
Ik heb ook niet zoveel met Apple. Maar wil wel graag in een koffiebarretje indruk maken op die dromerig kijkende nauwelijks hun gezicht opmakende hippie meiden in van die vage bloemetjes jurkjes. Pfffff. Is het al lente?


Omdat het boek Vrouwen die Charlie haten per 1 maart 2017 één jaar bestaat, een hardcover versie van het boek.

Bij bestelling van dit boek krijg je dit erbij:

  • Vertel me dat je naakt bent postcard (om je geliefde mee te verleiden)
  • Een boekenlegger (je kan niet zonder)
  • Een persoonlijk bericht