Het vuur van m'n flow gaat langzaam uit
En ik weet dan komen zo de wolven.
Ga ik in een zee van donkere emoties
Kansloos ten onder aan de woeste golven.

En ik wil maar kan het niet voorkomen
Het is meedogenloos en niet te sturen.
Ik smeek een ongeïnteresseerd universum
"Laat het alsjeblieft niet lang duren."

Dan omarmt het me stevig en vastberaden
Een koude deken van twijfel en zelfkritiek.
Het verkleumt me tot de kern van mijn ziel
Ik voel me intens eenzaam, leeg en ziek.

Wanhopig grijp ik naar het briefje in m’n zak
Dat ik vlak voor het zinken schreef.
"Klamp je vast aan alles wat je vinden kan"
"Blijf drijven en fucking overleef."