Noor:
19:04: Waarom negeer je me.

Christopher:
19:04: Doe ik niet.

Noor:
19:04: Al twee dagen
19:04: Wie denk je wel niet dat je bent.

Christopher:
19:04: Rustig!

Noor:
19:04: Je hebt zelfs m'n mail zitten afkraken die ik naar Cees heb gestuurd.

Christopher:
19:04: Dat was zakelijk.

Noor:
19:04: Ik dacht dat je zoveel in me zag. Dat blijkt uit niets.

Christopher:
19:04: Rustig.

Noor:
19:09: Lul.

Christopher:
19:09: Het was een waardeloos projectplan Noor. Sorry dat ik het zo direct moet zeggen. Maar echt.

Noor:
19:09: Ik had weinig tijd.

Christopher:
19:09: Je had weinig prioriteit.

Noor:
19:09: Je klinkt als m’n vader.

Christopher:
19:09: Ik merk dat ik echt boos ben.

Noor:
19:09: Niet doen.

Christopher:
19:09: Omdat je niets doet met je talent. In dit stuk zat zoveel potentie. Zoveel mogelijkheden. Dit was zo je kans. Ik heb je zoveel vertrouwen gegeven. Ik heb tegen mensen gezegd dat ze je in de gaten moesten houden. Ik heb zelfs voor je gepleit om na je stage je een jaarcontract aan te bieden. En dan dit.

Noor:
19:10: Oh. Het gaat dus om jou. Gezichtsverlies. Het gaat gewoon om jou.

Christopher:
19:10: Nee. Het gaat om jou Noor. Je verpest je talent.

Noor:
19:10: Wat boeit jou het wat.

Christopher:
19:10: Je had niet te weinig tijd. Ik zag die foto wel op Instagram. Je was op een feestje.

Noor:
19:10: Waarom kijk je op mijn Instagram. Je volgt me niet eens. Jezus gast. Loop je dat tegen iedereen te zeggen? Dat ik op een feestje was? M’n planning was gewoon klote. Ik wilde het stuk vrijdag afmaken, maar was gaar. Gewoon echt klotegaar.

Christopher:
19:10: Je manier van je werk organiseren is inderdaad een dingetje. Daar kan ik je mee helpen.

Noor:
19:10: Rot op. Ik hoef je hulp niet. Ik snap mezelf niet eens. Waarom zit ik altijd op m’n Iphone? Waarom kan ik nooit eens op tijd naar huis gaan als ik op een feestjes ben? Waarom flirt ik met foute jongens bij wie ik niets voel en van wie niets wil? Waarom beleef ik zo weinig plezier op deze kutstage en boeit het me eigenlijk niks dat ik een kutprojectplan heb opgeleverd? Inderdaad. Het boeit me niks.

Christopher:
19:11: Het zou je heel veel moeten boeien. Als je wat in je leven wil bereiken.

Noor:
19:11: Oh ja? Wat heb jij bereikt dan?

Christopher:
19:11: Geld. Status.

Noor:
19:11: Geld. Status. Serieus? Je denkt dat ik daar warm voor loop? Ik had op m’n twaalfde al een flatscreen op mijn kamertje en een laptop van Apple, gekregen van m’n oma.

Christopher:
19:11: Je begrijpt me verkeerd. Mij boeit geld en status niet zoveel. Ik probeer anders te zijn.

Noor:
19:11: Hoe.

Christopher:
19:12: Door menselijk te zijn. Door warmte te geven aan de collega's om me heen. Ik geloof dat ik daar een verschil mee kan maken.

Noor:
19:12: En heb je daar dat Rolex-horloge voor nodig?

Christopher:
19:12: Succes mag te zien zijn toch?

Noor:
19:12: Te zien zijn? Je trekt zelfs je mouwen elke vijf minuten omhoog, om het te laten zien aan iedereen.

Christopher:
19:12: Dat doe ik niet. Dat is mijn punt ook niet.

Noor:
19:12: En die warmte van je geef je ook alleen maar aan mensen die het met je eens zijn.

Christopher:
19:13: Waar slaat dit nou weer op.

Noor:
19:13: Ik zie wel wat je doet. Je probeert me een les te lezen. Niet doen. Gewoon niet doen.

Christopher:
19:13: Ik deel mijn inzichten. Dat is alles.

Noor:
19:13: Nou.

Christopher:
19:13: Het gaat me niet om status en geld.
19:13: Wat me wel frustreerde waren mensen op posities in het bedrijf die daar niet hoorden. Van die teamleiders die alleen maar met zichzelf bezig zijn en zich totaal niet menselijk of warm opstellen. Waarvan ik dacht: Waarom wil je überhaupt leiding geven aan mensen als je er geen plezier uit haalt? Ik dacht: Ik kan het beter en ik ga het beter doen. Ik heb m’n cv opgepoetst, 60 uur per week gewerkt. Harder dan ieder ander. Niet om het te laten zien, maar om slimmer te zijn. Om meer over de projecten en de inhoud en de processen te weten dan ieder ander. Kennis is macht en daarmee heb ik promoties gemaakt en nu zit ik hier, op deze positie.

Noor:
19:15: Je bent nog niet eens vijftig jaar. Wat je ga je de komende vijftig jaar doen? Dik worden en je geld beleggen en achter stagiaires aanlopen om je jong te houden?

Christopher:
19:15: Ik ben nog niet eens veertig jaar.

Noor:
19:15: Nog erger.

Christopher:
19:15: Wat. Nog erger.

Noor:
19:15: Ik wil wel ergens een hostel beginnen, in Spanje of Costa Rica. Of paar jaartjes reizen en daar artikelen over schrijven en die verkopen aan bladen en blogs.

Christopher:
19:15: Wat doe je hier dan.

Noor:
19:16: M’n pa vindt dat ik binnen een jaar m’n papiertje moet halen of hij stopt met mijn huur betalen van m’n kamertje. Dat.

Christopher:
19:16: Dus dat is je drijfveer in het leven. Je vader pleasen.

Noor:
19:16: Hé. Ik heb inderdaad daddy issues. Ik kan niet met en niet zonder hem. Maar hij heeft gewoon gelijk. Deze studie duurt me te lang. Ik zit al in m’n zesde jaar. Ik moet eens afstuderen. Ik wil hem een goed gevoel geven dat hij, ondanks zijn afwezigheid vroeger, een goede dochter heeft afgeleverd. Dat vindt hij belangrijk. Hij pronkt vaak met me. De enige keren dat ik echt merk dat hij ergens gepassioneerd over is. Als hij over mij en mijn studieresultaten praat. M’n broertje zou jaloers moeten zijn, als hij niet zo vaak stoned was. Hem boeit echt helemaal niks hè. En papa maar betalen, betalen, betalen.

Christopher:
19:19: Dus dat is je drijfveer? Je vader pleasen? Wat wil je zelf nou.

Noor:
19:19: Drinken. Neuken. Praten. In deze volgorde.

Christopher:
19:19: School afmaken. Carrière maken. Geld verdienen?

Noor:
19:19: En dan dingen kopen die ik niet nodig heb? Het leven zuigt. Echt. Geboren worden. Me afvragen wat hier gebeurt en wat ik daar mee te maken heb en dan sterven. Punt.

Christopher:
19:19: Wil je niet een gezin? Man? Kinderen?

Noor:
19:19: Jezus Christopher. Dat jouw dochters al met poppen spelen en fantaseren over trouwen, wil niet zeggen dat elk meisje zo in elkaar zit. Echt. Ik heb nooit vader-moedertje gespeeld. Ik was alleen maar bezig met het neuzen in de kasten van mijn vader die hij op slot had gedaan, maar niet wist dat ik wist waar de sleutel lag. En als ik dat niet deed, was ik buiten met de jongens aan het spelen. Oorlogje. Boomhutten bouwen. Voetballen.

Christopher:
19:19: Tijd is het enige wat we kunnen verliezen.

Noor:
19:19: Ik heb het nooit zo gevoeld, het idee dat ik mijn tijd aan het verdoen ben. In tegendeel. Het enige wat ik voel is de tijd die voorbij gaat zonder hem, Merlijn. De rest boeit me niks, omdat het leven me niet zoveel boeit. Ik wil niet dat mijn agenda van morgen mijn avond bepaalt. Snap je? Dit werk, hier, is te veel de agenda van morgen. Altijd maar weer die morgen. Vergaderingen voorbereiden, standpunten innemen, die en die bellen, stomme apenpolitiek hier. Al die mensen in pak, al die vieze mannen die naar m’n blote benen kijken. Jij die beetje boos loopt te doen omdat ik een slecht geschreven projectplan heb ingeleverd.

Christopher:
19:19: Wat wil je. Wat wil je nu?

Noor:
19:19: Om eerlijk te zijn? Jouw stem horen. Als jij praat, voel ik me minder verward en alleen.

Christopher:
19:19: Ben je serieus?

Noor:
19:19: Misschien.

Christopher:
19:19: Je speelt. Met jongens. Met mannen. Je speelt met ze.

Noor:
19:21: Ja. Jou verward maken. Jij denkt nu: Meent ze het nou of niet? Misschien meen ik het heel klein beetje. Of niet. Maar ik zei het toch. En wat betekent dat dan echt?

Christopher:
19:21: Hmm. Je bent een gevaarlijk meisje. Ik zag van de week op internet een shirt ‘you look like trouble. Call me.’ Dat ben jij. Dat gaat over jou.

Noor:
19:21: En over jou. Jij zoekt meisjes zoals ik uit. Om te ontsnappen uit dat saaie gezinsleven van je. De structuur. Dat gejaag. Dat je hele leven met je vrouw draait om die kinderen. Niks geen romantiek meer. Niks geen vrijheid meer om te doen wat je wilt. In mij zie jij je vrijheid terug.

Christopher:
19:21: Is goed Freud. Ik ga de kinderen in bed doen.

Noor:
19:21: App je me straks nog, als je vrouw in bed ligt?

Christopher:
19:23: Zou je dat willen?

Noor:
19:23: Ik weet dat jij het wil.

Christopher:
19:23: Je doet anders.

Noor:
19:23: Ik doe zoals je wil dat ik doe.

Christopher:
19:23: Niet doen dit.

Noor:
19:23: Call me, baby. I’m the trouble you are looking for.


Achtervolg me op Instagram. Alsjeblieft?


Foto via @guillaumegbrt
Nieuwe levensfilosofie op een poster gedrukt: 'Nooit genoeg aandacht'


Vond je dit leuk om te lezen? Mooi. Dit komt uit het boek Digital love. Bestel 'm hier >.