Christopher:
22:00: Hi Nora. Sorry dat ik je zo laat op de avond stoor. Ik wou tegen je zeggen dat je het goed hebt gedaan. Je zag er fantastisch uit, je verhaal kwam goed over. Groetjes, Christopher.

Noor:
22:07: Hé. Dank u wel voor uw aardige woorden.

Christopher:
22:07: Zeg alsjeblieft je. Anders voel ik me zo oud...

Noor:
22:07: Ik vond het zelf niet echt lekker gaan. Cees zei ook dat het beter kon.

Christopher:
22:07: Cees begeleidt jou toch?

Noor:
22:07: Ja.

Christopher:
22:07: Hij schat jou niet op waarde. Dat meen ik. Hij kijkt alleen maar naar wat de opperbaas Harold vindt. En die kijkt altijd zo ongeïnteresseerd en ongeamuseerd. Trek je niks aan van Cees hoor. Je deed het fantastisch. Had ik jou maar in mijn team…

Noor:
22:10: Lief.
22:10: Ja sorry. Ik snap Cees gewoon niet. Ik heb zijn slides gebruikt en zijn tips opgevolgd en dan zegt hij na afloop dat in de presentatie te veel tekst stond. Het was zijn tekst...! Ik word daar zo, gewoon, ik heb zo'n schuldgevoel.
22:10: Ik moet dit niet tegen je zeggen. Sorry. Vergeet het. Dank voor je aardige woorden. Dat doet me goed.

Christopher:
22:13: Wees wie je wilt zijn. Schaam je daar niet voor. Nergens voor nodig. Trek je niks aan van wat anderen zeggen. Ook al is hij je stagebegeleider. Je kan er beter nu al achter komen dan over tien jaar. De vier muren van dit gebouw doen rare dingen met mensen. Ze gaan zich opeens gedragen als volwassenen. Althans, hoe ze denken dat volwassenen zich gedragen. Jonge mensen, oude mensen, ze nemen zaken opeens zo serieus. Ze zitten de hele dag te bedenken hoe ze slim, kritisch en beter over kunnen komen dan de rest. Zelfs tegen zo'n kwetsbaar meisje als jij.
22:13: Begrijp me niet verkeerd. Je stond daar met zoveel energie en plezier en onbevangenheid. Je deed het zó goed.

Noor:
22:13: Ik word verlegen van je.

Christopher:
22:13: Niet doen meisje. Niet verlegen worden.

Noor:
22:14: Waarom zeg je al die aardige woorden tegen me. Bedoel. Je bent een man in pak, met een stropdas. Je hebt kinderen toch?

Christopher:
22:14: Dat pak is om indruk te maken. Verzorging werkt. Dat weet jij ook met je rok en panty en je bijpassende rode gympies. Aardig zijn werkt. Maar vooral je eigen ding doen werkt. Als het goed voelt, volg je eigen pad. Laat je niet afleiden door wat anderen zeggen.

Noor:
22:14: Dat zeg ik ook vaak tegen vriendinnen. Maar het lukt me totaal niet om zo te doen. Ik word zo onzeker van wat anderen vinden. Het boeit me niks en tegelijkertijd raakt kritiek me zo erg. Dan twijfel ik aan alles. Aan mijn opleiding. Aan mezelf. Aan mijn bestaan. Dan zweer ik opeens dat ik liever nooit geboren was.
22:15: I know. Ik ben een drama queen.

Christopher:
22:15: Niet roken. Niet drinken. Niet te veel eten. Niet leven.

Noor:
22:15: Ik wil het zo graag goed doen. Perfect doen.

Christopher:
22:15: Wees niet hard voor een ander. Wees niet te hard voor jezelf. Perfectie bestaat niet. Laat dat los. Je mag er wel naar streven. En motiveer mensen om daarvoor te gaan, in plaats van ze af te rekenen. Dat gaat je succesvol maken. Dan ga je ver komen dit leven.

Noor:
22:15: Ik weet niet of ik ver wil komen.

Christopher:
22:15: Wat wil je dan?

Noor:
22:15: Gewoon. Leven.

Christopher:
22:15: Rijke man? Kinderen? Thuis zitten?

Noor:
22:16: Nee joh. Waar zie je me voor aan joh. Maar nog. Geen idee waarom ik deze opleiding doe en wat ik straks ga doen als ik klaar ben. Ik was de afgelopen jaren alleen maar bezig met zo'n jongen. Hoe triest. Ik deed m'n ding. Feestje hier. School daar. Proberen een voldoende voor m’n tentamens te halen. Mijn ouders bezoeken. M'n oma niet verwaarlozen. Maar ik was eigenlijk alleen maar bezig met hem. Hij had een ander. Dat boeide me niks. Hij gaf me aandacht. Dan voelde ik me, I don’t know, dat voelde alsof het voorbestemd was.
22:16: Ik ben zo'n drama queen. Haha.

Christopher:
22:16: Hoe heette hij.

Noor:
22:17: Merlijn. Nu heb ik niet zo'n behoefte meer aan hem en hij ook niet echt aan mij en nou voelt het allemaal zo zinloos aan. Ik weet niet. Geen enkele jongen boeit me wat. Deze stage is oké, geweldige kans! Maar toch.
22:17: Waarom vertel ik dit aan jou? Jij bent oud!

Christopher:
22:19: Stop met leeftijden erbij te halen. We kunnen toch goed praten? Wat boeit nou hoe oud we zijn.

Noor:
22:19: Ik wou dat jongens meer waren zoals jij. Wijs. Eerlijk. Direct. Maar wel lief en respectvol. Hoe wist jij dat je vrouw de ware was?

Christoper:
22:19: Niet. Weet ik nog niet. Maar het voelde goed. Elke dag opnieuw voelde het goed. Nu ben ik een huwelijk en twee kinderen verder. En het voelt nog steeds goed vandaag. Dat is toch wat het leven is? Vandaag.

Noor:
22:19: Geen idee. Ik weet het echt niet. Als jij het zegt.

Christopher:
22:20: Kom op Nora. Je denkt te veel na. Je zoekt te veel naar zingeving.

Noor:
22:20: Is dat het? Misschien wel. Misschien wel ja. Ach. Ik wil het soms ook gewoon niet weten. Kon tijd maar stilstaan. Kon ik maar stil staan.

Christopher:
22:20: Je bent inderdaad een drama queen.

Noor:
22:20: I know. I know. Ik ga Netflix kijken en slapen. Misschien zie ik je morgen bij het koffiezetapparaat op de tweede verdieping.

Christopher:
22:24: Misschien.

Noor:
22:25: Ik hoop het.
22:25: Xje.


Vond je dit leuk om te lezen? Mooi. Dit komt uit het boek Digital love. Bestel 'm hier >.




-----

Foto via Arnoud Ele