Johan:
19:33: Hé. Was leuk om je te zien en te spreken op de reünie. ?

Charlotte:
14:04: Hé Johan! Ja was leuk. Was je lang gebleven?

Johan:
14:06: Tot uurtje of half twee? Ik moest volgende dag naar college hè.

Charlotte:
14:06: Das waar ook.

Johan:
14:06: Hoessie?

Charlotte:
14:07: Gaat wel.

Johan:
14:07: Gaat wel… Klinkt niet heel relax. Wazzup.

Charlotte:
14:07: Gewoon. Moe. Nergens zin in. Geen honger. Lig al de hele dag in bed.

Johan:
14:07: Klinkt chill toch?

Charlotte:
14:07: Is het ook. Laat maar. ?

Johan:
14:08: Donkere gedachten?

Charlotte:
14:07: Soms. ?

Johan:
14:09: Wat voor gedachtes.

Charlotte:
14:09: Gewoon. Ideeën. Gevoelens. Laat maar.

Johan:
14:11: Kom op. Niks laat maar. Ik wil het weten. Vertel het me.
14:22: Doe nou Charlotte. ?

Charlotte:
15:07: Ik heb het proberen op te schrijven.

Johan:
15:07: Laat me lezen.

Charlotte:
15:07: Straks. Moet nu de deur uit. Wat dingen in de stad regelen.

Johan:
19:00: Hé. Veilig thuisgekomen? Leuke dag gehad?

Charlotte:
19:03: Het is niet helemaal mijn dag.
19:04: Wil je het nog steeds lezen?

Johan:
19:05: Graag.

Charlotte:
19:06: Even m’n notitie opzoeken op m’n phone en copy-pasten. Wacht ff.
19:10:
Soms.
Neemt “somberheid” me over. Als een soort wild beest dat me altijd achtervolgt. Als een kat. Sluipend. En op het moment dat ik het minst met mezelf en m’n gevoel bezig ben, pakt het me, keihard, van achteren. Met z’n klauwen in m’n rug.
Ik weet niet. Dan ben ik in mezelf gekeerd. Weinig behoefte om dingen te doen.
Gewoon.
Gedachtes.
Over de bullshit van dit leven.
Mensen die alleen maar over zichzelf lullen.
Ik, die alleen maar aandacht zoek bij mensen die me kapot maken.
19:15: Sorry dat ik dit zo deel met je. Haha. Lig bijna de hele dag al in bed. Pfff. Zelfs te lui om naar het toilet te gaan. Toen ik zei dat ik de deur uit ging, ging ik niet de deur uit. Heb zitten slapen.

Johan:
19:22: Jeetje. Wat een woorden man. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik ben blij dat je het hebt gedeeld.

Charlotte:
19:23: Het is oké. ?. Ik snap dat je er niks mee kan. Vertel eens iets intiems. Iets geheims. Gewoon. Iets wat niemand weet over je. Een gedachte. Een fantasie.

Johan:
19:23: Ik ben een sucker voor vrouwen die me naar de afgrond helpen.
19:24: Geen idee waarom, maar ik vind ze verdomd aantrekkelijk. Meiden met een grote bek. Maar als ik closer met ze word, kom ik op een gegeven moment erachter dat ik de gast ben die altijd de vragen stelt, de complimenten uitdeelt en ondertussen alles van ze weet. Maar ze weten gewoon niks van mij. Ze houden van m’n aandacht. Ze willen tijd met me doden. Zuipen. Blowen. Snuiven. Slikken. Lol hebben. Maar ze willen me niet begrijpen.
19:25: Snap je?

Charlotte:
19:25: Je bent gewoon te stil denk ik. Meiden houden niet van stiltes. Die lullen het gewoon vol.

Johan:
19:25: Ik moest iets intiems delen. Ik zat niet te wachten op je advies.
19:33: Vind je me stil?

Charlotte:
19:45: Let niet op mij. Ik wil je niet kwetsen. Ik weet niet waar ik last van heb. Je bent gewoon Johan. Je bent gewoon oké. Wees jezelf. Op een gereserveerde manier of zo.
19:45: Niet right in je face. En niet zo onzeker doen dat niemand je wilt begrijpen. Iedereen is met zichzelf bezig. En dat is helemaal prima weet je. Het wordt er niet beter op. 19:46: Wees een gever. Of een nemer.
19:45: Laat mij de treurigheid van het bestaan opzuigen. Ik voel me een soort stofzuiger van alles. Ik moet lijden zodat anderen het niet hoeven te doen. De anderen kunnen en willen niet zien wat ik zie. Het is een treurige wereld.
19:46: Blijkbaar is er een soort magische formule dat ervoor zorgt dat alle minnen en plussen uiteindelijk 0 wordt. Dus al die veel te blije blinde “de wereld heeft vrede en liefde nodig” mensen, moeten gecompenseerd worden. Door mensen zoals ik. En misschien jij.
19:47: Let niet op mij hoor. Haha. Ik ben me aan het aanstellen. Geloof ik.
19:48: Ik wou dat ik iemand kon zijn die zich niet druk maakte over goed of kwaad. Die zich niet druk maakt over morgen of gisteren. Maar gewoon met de dag leeft. Een praatje met m’n huisgenoot. Een boodschapje doen in de appie en vermakelijke programma’ s bij RTL4 kijken. Kopje koffie zetten. Koekje erbij. Af en toe beetje zuchten en naar buiten naar het prima onderhouden tuintje kijken. Niets willen. Niks moeten. Niet het gevoel hebben dat ik iets mis of gemist hebben.

Johan:
19:50: Ik heb het idee dat ik altijd wel iets mis. Dat ik op plekken ben waar ik niet hoor te zijn. En als ik in de tussentijd vertrek naar een ander feestje of bijeenkomst, heb ik alweer spijt waarom ik niet was gebleven bij de plek waar ik was.
Ik voel me zo gehaast. Ik weet niet wat ik aan het doen ben eigenlijk dit leven.

Charlotte:
19:51: Je bent interessant Johan. Niet gedacht.
19:51:Je bent interessant.
19:51:Begrijp me niet verkeerd.
19:51: Je bent een observeerder. Jij ziet dingen. Net als ik. ?

Johan:
19:52: Wie wil je dat ik ben. Dan kan ik dat zijn. Voor jou. Vannacht.

Charlotte:
19:52: Wees jezelf.

Johan:
19:52: Ook als dat een niet zo’n maatschappelijk geaccepteerde kant is?

Charlotte:
19:53: Juist dat! Ik houd van puur en eerlijk.
19:53: Ik ken zo weinig pure mensen. Mensen die gewoon eerlijk zijn. Eerlijke pure conversaties. Zonder gedoe. Zonder geheime agenda. Gewoon eerlijkheid. Beloof je me altijd eerlijk te zijn?

Johan:
19:54: Ik ben geil.

Charlotte:
19:54: Ik ben ongesteld.

Johan:
19:55: Lig je daarom de hele dag in bed?

Charlotte:
19:55: Betwijfel het.
20:00: Het is gewoon. Gewoon dingen.
20:00: Te veel gefeest. Te veel gezopen.
20:00: Gedoe met jongens. Gedoe met Merlijn.
20:01: Nou ja.
20:01: M’n vriendje Merlijn wilde afspreken. Ik niet. Want ik voel me klote. Hij bleef zeuren. Toen zei ik oké. Toen kwam die. Maar ik had gewoon nergens zin in, want ik zat in een soort after alcohol dip van een middagje borrelen met oud-collega’s. Hij vond me suf en saai en onze relatie kut en weet ik veel wat. En ik zo: Wat had je dan gedacht?
20:03: Toen wilde hij met me zoenen. Maar daar had ik niet zo’n zin in. Want hij wil alleen maar met me zoenen zodat ik zin krijg in seks. En ik wil hem niet direct seks geven. Ik wil dat die moeite doet. Ik wil dat hij me accepteert zoals ik ben, ook als ik onredelijk doe en in dipje zit. Gewoon. De whole package. Nou ja. Toen zei ik dat hij beter kon gaan. Dat deed hij. Uur later voelde ik me beter en kreeg ik een appje van een goede vriend van me, Jay. Hij woont in Rotterdam en was voor het eerst in twee jaar weer in Utrecht. Hij vroeg of ik wat in de stad kwam drinken.
20:04: Dat deed ik. Wist ik veel. Ik had gewoon weer zin. Jay maakte een foto van ons twee. Zette het op Facebook en toen stroomde mijn WhatsApp vol met Merlijn. Wat ik natuurlijk snap! Maar zijn toon… Niet normaal wat die allemaal schreef.
Ik weet dat het dom was. Zeggen dat ik moe ben en dan uur later de stad in gaan. Maar toch. Het is toch mijn leven? De manier waarop hij tegen me deed. Me het idee geven dat ik continu iets verschuldigd ben aan hem. Terwijl ik zoveel van hem gepikt heb. Ik geef hem zoveel vertrouwen.
20:06: Aaarg. Het is frustrerend weet je? Gewoon kut. Ik snap dat hij boos is. Het was ook dom van me. Maar ja. Pffff. Nu negeert Merlijn me al twee dagen of zo. Als ik hem bel neemt ie wel op, maar dan antwoordt hij kortaf en zegt dat hij druk is.
20:06: Ach. Laat ook maar Johan. Negeer me maar.

Johan:
20:06: Je bent niemand wat verschuldigd Charlotte. Oké?
20:06: Niemand. Merlijn niet. Mij niet. Niemand.

Charlotte:
20:07: Dat is lief.
20:07: Ben je nog steeds geil?

Johan:
20:07: Ja.

Charlotte:
20:08: Doe je ding. Met je geilheid.
20:08: Ik ga soep maken en Gilmore girls kijken op Netflix. Ik moet nog avondeten!
20:09: Leuk je gesproken te hebben.

Dit verhaal is een onderdeel van de serie Digital love

Foto via @maratneva
Volg me op Instagram @psychokillerblog


Vond je dit leuk om te lezen? Mooi. Dit komt uit het boek Digital love. Bestel 'm hier >.




-----