De damp van de douche hulde de badkamer in amper vijf minuten in ondoorgrondelijke mist. Toch verwarmde het water mijn lichaam niet echt.

Ik dacht eraan wat ik zou doen als mijn koffiezetapparaat kapot zou gaan. Wie zou ik moeten bellen om het te fixen?

Ik dacht aan de buurman die geen ‘hallo’ tegen me zei toen ik hem zag in de supermarkt eerder vandaag.

Ik wreef hardhandig met mijn hand over mijn oksels. De zweetlucht verdween niet. Ik zocht naar zeep. Maar op de plek waar ik dacht dat het klompje lag, was niets te zien. Behalve dan een stuk of zes flacons zonder iets erin.

Ik besloot op de grond te gaan zitten. Het water stroomde mijn beide oren in en voor even was ik afgesloten van de wereld om me heen en hoorde ik de zee en de wind en een tornado.

Zonder koffie kon ik de dag nooit meer goed beginnen.

Ik besloot languit te gaan liggen op de koude natte tegels.

Het water kletterde op mijn navel en schaamstreek.

Ik sloot mijn ogen en fantaseerde hoe ik de buurman bij de fruitafdeling een klap verkocht nadat hij weigerde me te groeten in de supermarkt. Een vuistslag tegen zijn wang. En dan een schop tegen zijn kuiten.

De damp in de lucht maakte ademen steeds moeilijker.

Alsof ik geen koffie had gehad vanochtend.

Ik dacht dat ik in slaap was gevallen toen ik een kwartier later tot besef kwam dat ik rugpijn had gekregen van deze ongemakkelijke lighouding. Ik besefte opeens hoe hard het kletterende geluid van de douche klonk op de tegels.

Ik realiseerde me opeens dat als mijn koffiezetapparaat stuk zou gaan, ik een gebroken mens was.

Ik draaide eerst de warme kraan dicht. Het koude water liet me een kort wijfachtige gil slaan. Ik vroeg me af voor wie ik die gil slaakte als er geen oor in de buurt was om het op te pikken.

Na een minuut de kou gevoeld te hebben, draaide ik de warme kraan even open en draaide toen beiden kranen dicht.

Ik bleef tien minuten staan om mezelf uit te laten lekken.

Ik raapte een handdoek van de grond op en rook eraan. Deze kon ik echt niet meer gebruiken. Dan was mijn douchebeurt voor niets geweest.

Mijn shirt gleed stroef over mijn vochtige rug naar beneden. Mijn onderbroek rolde zich onhandig samen rondom mijn bovenbenen voordat ik ‘m hardhandig over mijn billen trok.

Ik was een gebroken mens.


Mis niets. Ontvang het volgende verhaal direct in je mailbox