We keken Six feet under.

Kee had de dvd-box van haar ex-vriend geleend.

Ze waren nog steeds goede vrienden.

Ik kon me nauwelijks concentreren op de doden en de idioten in de serie.

Ik zat aan haar haren te punniken en ik wreef over haar bovenarmen. Ik probeerde haar borsten aan te raken, maar ze sloeg mijn arm elke keer weg, terwijl ze gehypnotiseerd naar de tv bleef kijken.

Ik vond Six feet under stom.

Het was iets tussen Kee en haar ex. Nu ging ze die relatie met mij overdoen om hier weer naar te kijken.

Niet dat wij een relatie hadden. Eerder iets dat leek op een relatie. Maar dat was het niet.

Ik begon aan haar oor te lebberen. Ze gaf me een tik en zei: ‘Niet doen Charlie. Kappen nou.’

Toen zei ik: ‘Ik ga denk ik maar naar huis.’

Ze pakte de afstandsbediening, drukte op de pauzeknop en keek me zielig aan.

‘Niet gaan. Blijf. Ik vind het gezellig,’ zei ze. Ze pakte mijn schouders vast en keek me recht in de ogen aan en gaf me een zoen. ‘Blijf alsjeblieft. Ik wil lekker voor je koken.’

Ik zoende haar en wilde blijven zoenen. Dat wilde ze niet. Ze stopte met zoenen, pakte de afstandsbediening en drukte op play.

Ik vond het niets aan. Het viel me op dat haar vet plantjes bij het raam bedorven en dood eruit zagen. ‘Je planten zijn dood’, zei ik.

Ze stopte Six feet under en keek me aan: ‘We hoeven dit niet te kijken.’

‘Nee, zet maar aan. Ik vind het leuk’, zei ik.

Coming soon. Psycho killer het boek: Vrouwen die Charlie haten. Blijf op de hoogte