#8. Mijn penvriend wil met me afspreken, maar ik durf niet

Dames bij een hek

Ik concludeerde al vrij snel dat Maria iets vreemds had. Haar christelijkheid bezorgde haar zo’n groot warm hart, dat ze me na een dag negeren weer met me omging alsof ik nooit wat tegen haar had gezegd. Vol verwondering, vriendelijkheid en vrolijkheid.

Hoeveel beledigingen kon een mens aan?

Het gaf me een schuldgevoel. Iets wat ik niet vaak had. In haar onschuld en braafheid had ze iets schattigs. Ze voelde soms aan als mijn imbeciele zusje waar je vaak voor schaamde, maar ook een diep oergevoel voor had dat je er voor moest zorgen.

Het raakte me, toen ik haar hoorde huilen op haar kamertje. Een week na het vreemde voorval op het dakterras.

Ik luisterde vijf minuten aan haar deur. Het gesnik hield niet op.

Ik klopte aan. ‘Maria?’ Ik betrad de kamer zonder haar antwoord af te wachten.

Ik zag dat ze haar hoofd had verstopt in haar roze kussen.

‘Gaat het?’ Ze tilde haar hoofd op. Haar kop zag eruit als een zombie uit The Walking dead. ‘Waarom huil je?’

‘Om jou!’ Zei ze. ‘Zie je het dan niet? Je bent verslaafd aan alles wat slecht voor je is. Lays chips, Heineken bier, seks, feesten. Ik bid elke dag tot God om je ziel te redden. Elke dag. Soms denk ik dat ik in je leven ben gekomen om je te behoeden. God heeft me gestuurd om jou op het rechte pad te krijgen.’

Ze pakte een papieren zakdoek en droogde haar ogen.

Chips? Feesten? Waar zag ze me voor aan? Een gematigd beheerst leven leiden? WTF!

Ik wilde wat zeggen, maar ik wist niet wat. Ik wilde haar niet nog meer beledigen. Ik wilde haar niet nog erger laten huilen.

Maria vervolgde: ‘Ik huil om jou, omdat ik je maar niet kan bereiken. Je schoffeert mijn normen en waarden. En ik weet dat de wereld ongevoelig is. Maar het is wel confronterend. Confronterend! Hoe jij tegen me doet. Lul!’

‘Sorry,’ zei ik. Ik meende het.

‘Ik heb je sorry niet nodig. Ik heb het je al vergeven. Ik begrijp je. Ik wil je behoeden voor het duistere pad dat je nog gaat volgen. Maar ik weet diep van binnen dat het me nooit zou lukken. Jij gaat over dat duistere pad lopen. Ik zie het fout gaan en ik kan er niets tegen doen. Dat voelt gewoon – heftig - snap je?’

Ik snapte haar werkelijk waar niet.

‘Wil je nou dat ik je ga zoenen, of wat?’, vroeg ik ernstig, maar ik bedoelde het als een grap. Als test om te zien hoe ze zou reageren.

Ze negeerde het.

‘Ik heb over je geschreven tegen Sjors. Hoe je me behandelt, hoe je grappig denkt te zijn met je beledigende vragen en hoe je me nauwelijks respecteert als vrouw en als christen. Maar ik schreef ook dat ik diep in jou iets moois ziet. Je bent een mooi mens Charlie. En ik hoop zo dat God je zal behoeden. Dat God je ooit zal redden.’

‘Dank je,’ zei ik.

‘Sjors stuurde een brief terug waarin hij eist dat ik nooit meer met je moet praten. Want je hebt een slechte invloed op me. Ik begin opeens aan alles te twijfelen. Ik heb al twee dagen niet aan mijn scriptie gewerkt. Al twee dagen!’

‘Die penvriend kent me niet eens.’

‘Nou. Hij wilde je graag in je gezicht stompen hoor. Dus wees blij dat hij je nog niet kent.’

‘Stompen? Stompen?’

‘Hij dreigt nu het contact met mij te verbreken als ik nog een minuut langer met je omga.’

Ik kon hier niet meer naar luisteren. Ik verliet haar kamer direct. Hoewel Maria mijn kleine obsessie van deze vakantie was, had ik het nooit zo bedoeld dat ik daadwerkelijk onderdeel van haar leven werd.

Nu was ik opeens de oorzaak van iets wat haar weghield van het normale.

Nu wilde een of andere malloot mij stompen. Stompen. Een malloot die brieven stuurde. WTF was er mis met deze wereld. Wat waren dit voor mensen?

Misschien moest ik meer afstand van haar nemen. Ze nam mijn aandacht te serieus. Ik vond het te verwarrend.

Stompen.

Niemand ging mij stompen vannacht.

Eerste bericht |< Vorig bericht Volgend bericht >

Bestel nu

Tomson Darko

About Tomson Darko

Ik doe het altijd met condoom en gebruik nooit drugs. Bedenker en schrijver van Psycho killer blog. Je vindt me op huisfeestjes in de keuken. Schrijver van boek 'Vrouwen die Charlie haten'.

Comments