#33. De belichaming van destructie

Ik had geen beperkingen. Ik deed waar ik zin in had. Het resultaat was totale chaos. De relatie van Peter en Anna verpest. De vriendengroep van Maria, Anna en Rachel en de vriendin van Nik waren uitelkaar gevallen. Door mijn toedoen.

Vrijheid kende geen grenzen. Waardoor het dwars door andermans beperkingen heen brak. Zoals de vrijheid om te doen waar ik zin in had (drie pakjes Lucky Strike per dag roken, vijf glazen alcohol per avond drinken, bijna elke dag Dr. Oetker diepvriespizza eten) wel ooit moest resulteren in kankergezwellen in mijn lichaam.

Waarom strafte het leven ons zo hard als we deden wat we zelf echt wilden?

Als we ons gewoon helemaal overgaven aan ons verlangen.

Hadden we echt de discipline nodig om ons te beperken?

Ik had discipline nodig.

Ik was een losgeslagen projectiel zonder normen en waarden. Ik moest gewoon stoppen met jagen achter bezette meiden. Peter had mij van de boot af moeten gooien.

Ik was een waardeloze lover. En een waardeloze vriend.

Maria studeerde vrij snel na de boottrip af, vond een baan en ging samen wonen met Sjors. We spraken daarna nog twee keer af.

Zoals dat verwacht werd van goede ex-huisgenoten. Om er vervolgens achter te komen dat het studentenhuis echt het enige was wat we gemeen hadden.

Daarna vergat de tijd onze relatie.

Anna heb ik nooit meer gezien. Het laatste wat ik hoorde was dat ze het weer ging proberen met Peter.

Over Rachel fantaseerde ik nog dagelijks.

En Nik. Tjah. Hij was mijn vriend. Alleen vriendschap was een niet te stoppen proces van aftakeling.

Dat kwam in een stroomversnelling terecht toen ik een vriend van hem ontmoette…

EINDE EPISODE 7

Eerste bericht | < Vorig bericht Volgende episode > | Ik zit ook op Instagram

Bestel nu

Tomson Darko

About Tomson Darko

Ik doe het altijd met condoom en gebruik nooit drugs. Bedenker en schrijver van Psycho killer blog. Je vindt me op huisfeestjes in de keuken. Schrijver van boek 'Vrouwen die Charlie haten'.

Comments