#13.9 Een backspacer is dus iets anders dan iemand die tript op MDMA

Een tut met wit piekhaar deed de deur open met een gezicht dat ze al zes maanden lang in een en dezelfde fase van de menstruatiecyclus was blijven hangen.

‘Jezus’, zei ze tegen Luke. ‘Jij weer?’

‘Is Cindy thuis?’ vroeg ij

‘Jezus’, zei ze weer, ‘euh nee. Gewoon nee.’

‘Nou, ik ben m’n jas vergeten.’

‘Ik mag hopen voor jou van niet.’

‘Jewel.’

‘Wie is hij?’ Ze wees naar me, als een valse koningin die naar een roedel wolven wees welke wolf haar minnaar van afgelopen nacht mocht verscheuren.

‘Dit is Charlie.’

‘Fuck you Charlie.’ Ze stak een middelvinger op. Ik knikte onbegrijpelijk met mijn hoofd.

‘Wat heb ik misdaan?’ vroeg ik.

‘Fuck you.’ Ze spuugde op de grond, precies voor mijn voeten.

‘M’n jas’, zei Luke.

‘Ik zou dit niet moeten doen, weet je? No way.’ Ze opende de deur verder.

We stapten het huis binnen en kwamen via een kleine hal uit in de woonkamer. Een betonnen vloer, geen spatje verf op de muur. Dit was erger dan een gekraakte woning. Dit was een plek waar junks de tijd van hun leven hadden, beschut van koude wind, regendruppels en hete zonnestralen.

Op een stoffenbank lag een gozer languit in zijn lichtblauwe boxershort met een joint aan zijn lippen. Een klein plat televisiescherm stond, balancerend op twee omgedraaide bananendozen aan met een laptop eraan gekoppeld.

‘Jezus. Wat doet hij hier?’ De gozer wees naar Luke.

‘I dunnow’, zei ze. ‘Vraag het hemzelf.’

‘Jij hebt lef vriend,’ zei hij. ‘Jij hebt lef. Het is dat ik nu hier chill een film aan het kijken ben kerel.’

‘Wacht jij hier?’ Zei Luke geërgerd tegen me. ‘Als ik binnen vijf minuten niet beneden ben, bel je dan de lijkschouwer?’

‘Haha, heel grappig’, zei ze zonder enige vorm van humor. Hij liep naar een deur toe en verdween met haar.

Ik keek naar de tv. The Godfather stond op.

‘Wie ben jij’, zei hij.

‘Ik ben Charlie.’

‘Ik wil jullie niet in m’n huis. Jullie zijn gek. Ik zweer het je man. Gek.’

‘Relax gozer. We zijn zo weg.’

‘Niks weg. Jullie richten alleen maar ellende aan. Verdomde ellende. Ellende.’ Hij begon met zijn armen te zwaaien en vergat daarbij even dat hij een joint tussen zijn vingers had. De as dwarrelde over hem heen, alsof het net was gaan sneeuwen in hel.

‘Chill’, zei ik.

Hij legde zijn joint op de rand van de tafel en sloeg een rode deken om zichzelf heen en trok een beledigd gezicht.

‘Dat jij bevriend kan zijn met zo’n lul. Dat Cindy zo’n lul mee kan nemen. Lul, welteverstaan. LUL in kapitalen geschreven man. Je snapt wat ik bedoel toch?’

‘Ik heb echt werkelijk waar geen idee waar je het over hebt’, zei ik.

‘Bedankt voor het vragen, maar Cindy is nu naar haar ouderlijk huis. Vanmiddag zijn we bij de huisartspost geweest. Hij is gek. Ik zweer het je. Als hij zo naar beneden komt, ram ik hem op zijn bek. Bam. Met mijn vuisten. Jackie-Chan style.’

‘Je ramt helemaal niemand op je bek’, zei ik. ‘Steek die joint op. Ga met je rug tegen de bank aan leunen. Kijk naar Al Pacino en relax. Oké?’

‘Jezus. Commandeer jij me nu hier in mijn eigen verdomde woning? Jij ook al?’

‘Dit is je krib?’

De meid kwam de woonkamer ingelopen. Ze zocht oogcontact met de gozer op de bank. Daarna volgde Luke. Hij had een leren jack in zijn hand en knikte bemoedigend naar me.

Zwijgzaam liepen we beiden naar buiten. Ik ramde zelf de deur dicht. Niet dat ik een statement wilde maken of vol woede zat. Deze deur was gewoon gemaakt om dicht geramd te worden. Stroef, schurend over de grond. Natrillend toen het terug in het slot viel.

Terug in de auto, onderweg naar Wijk C, bewoog Luke met zijn handen over zijn bovenbeen. Alsof hij twintig dagen op de noordpool had gewandeld met een skibroek waar een gaatje in had gezeten bij zijn bovenbeen.

‘Die shit net’, zei Luke. ‘Ik weet niet wat die gozer tegen je zei. Maar. Die shit.’

‘Luke. I don’t care. Serieus niet.’

Misschien serieus wel, maar op de een of andere manier was ik een gast die altijd relaxed moest overkomen.

‘Het zou je wat moeten boeien. Dat wijf is dus christelijk hè? En dat geeft haar een soort van monopolie om de hele tijd “Jezus” en “godverdomme” te roepen. Serieus. Jammer dat Cindy er niet was. Ik mis haar nu al.’

Korte stilte. Toen vroeg hij: ‘Waar ken je Jethro
van?’

‘We zijn aan elkaar gekoppeld. Via Sjoerd. Hij is ook van Psycho killer. We hadden een connectie ofzo. We vielen op hetzelfde meisje in Café ’t hart.’

‘Oké. Was ze lekker?’

‘Ze droeg een suf rood vestje en een vierkante bril. Ik heb een zwak voor meiden die alleen in de hoek staan, begrijp je? Hun eenzaamheid. Ik ben een sucker voor eenzaamheid.’

‘Oké. Klinkt diep.’

‘Sjoerd had ons aan elkaar geïntroduceerd en toen raakte Jethro en ik aan de praat. We hadden het over Psycho killer en FC Utrecht en over Rocket Leaugue op de pc.’

‘Oké. Psycho killer. Vet. Wanneer is het volgende feestje?’

‘Als we zin hebben. De vorige was opgedoekt door de politie.’

‘5-O. I fucking hate them. Serieus. Fuck tha police.’

‘Waarom zeg je dat.’

‘Het zijn allemaal doorgesnoven eikels. Alleen maar uit op geweld en machtsmisbruik. Ik zweer het je.’

‘Wanneer ben jij voor het laatst gearresteerd dan?’

‘Ik niet. M’n vriend Mo. Gewoon geboren in Nederland en op de een of andere manier is hij altijd de sjaak. Fuck. Tha. Police. Motherfuckers. Een bullet voor ze allemaal.’

‘Moet ik hier links?’

‘Nee, in deze baan blijven.’

‘In deze baan blijven’, zei ik. ‘Wist je dat de aarde een snelheid heeft van 104.000 km/u? Dit betekent dat wij nu 104.050 km per uur aan het reizen zijn. Of zou het 103.950 km zijn?’

‘Wat lul je nou?’

‘Een baan om de zon. Daar kan ik niet van af wijken.’

‘Wat studeer je ook alweer?’

‘Nooit over nagedacht?’

‘Fuck tha police. Fuck tha aarde en fuck de baan om de zon.’

‘Ze zouden de kilometerteller in deze auto moeten aanpassen eigenlijk.’

‘Sjezus. Wat heb je geblowd man. Fucking hel. Echt. Kappen met die shit. Ik zweer het je. Man. Man. Man.’

Bestel nu

Tomson Darko

About Tomson Darko

Ik doe het altijd met condoom en gebruik nooit drugs. Bedenker en schrijver van Psycho killer blog. Je vindt me op huisfeestjes in de keuken. Schrijver van boek 'Vrouwen die Charlie haten'.

Comments